วันอังคารที่ 10 พฤศจิกายน 2020 ระลึกถึง น.เลโอผู้ยิ่งใหญ่ พระสันตะปาปา และ นักปราชญ์

ชีวิต .. มาจากพระเจ้า

ดำรงอยู่ .. เพื่อพระองค์

และ กลับคืนสู่พระองค์ ..

 

บทอ่านประจำวันอังคารที่ 10 พฤศจิกายน 2020

ระลึกถึง น.เลโอผู้ยิ่งใหญ่ พระสันตะปาปา และ นักปราชญ์

https://youtu.be/2krM62xUORE

https://youtu.be/1c7L_KLkAwo

อยู่เพื่อรับใช้

https://youtu.be/9ULuRjmKtwk

 

วันอังคารที่ 10 พฤศจิกายน 2020

ระลึกถึง น.เลโอผู้ยิ่งใหญ่ พระสันตะปาปา และ นักปราชญ์

อ่าน :

ทต 2:1-8,11-14 

ลก 17:7-10

 

พระเยซูเจ้าสอนศิษย์ ถึง จิตตารมณ์ของการรับใช้....

ผู้รับใช้ที่มีใจสุภาพ ในการรับใช้ เขาย่อมไม่เรียกร้อง

สิทธิพิเศษ แต่เขาจะพยายามทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย

ด้วยใจอิสระ พร้อมกับท่าทีของความเคารพเชื่อฟัง ผู้เป็นนาย

 

นักบุญเปาโล แนะนำทิตัส …

เพื่อจะประสบความสำเร็จในการทำหน้าที่ของการรับใช้

“จงทำด้วยความจริงใจ และจริงจัง  เป็นแบบอย่างชีวิต

ด้วยกิจการแห่ง “ความดี”

 

ด้วยบุคลิกของการเป็นนักจัดการ

ผสานสัมพันธ์ที่ดีของท่านนักบุญเลโอ 

ทำให้ท่านเป็นผู้มีบทบาทสำคัญ 

ในการประชุมสภาสังคายนาที่เมืองคัลเชโดเนีย ปี 451

และในปี 452 ได้มีส่วนสำคัญในการช่วยกรุงโรม

ให้รอดพ้นจากการรุกรานของผู้ที่มาเบียดเบียน

 

หมายเหตุ…

ใครก็ตาม ที่สวมใส่ … “จิตตารมณ์ของการรับใช้” ..

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานที่ สถานะใดก็ตาม

เขายังคงพร้อมที่จะก้าวออกไป เพื่อรับใช้ ด้วยหัวใจที่ไม่แบ่งแยก

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันอังคารที่ 10 พฤศจิกายน 20 สัปดาห์ที่ 32 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน ทต 2:1-8,11-14  / ลก 17:7-10

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทีตัส บอกให้เรารู้ว่า เราต้องทำอะไรบ้าง เพื่อจะก้าวหน้าในเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ส่วนตัว และช่วยให้คนอื่นดำเนินชีวิตที่ดี ประการที่หนึ่ง  เราต้องมีจิตใจที่หล่อเลี้ยงด้วยคำสอนที่ถูกต้อง “ท่านจงต้องสอนสิ่งที่สอดคล้องกับหลักคำสอนที่ถูกต้อง” (ทต 2:1) ที่ได้รับมาจากพระคัมภีร์ และตามคำสั่งสอนของพระศาสนจักร ประการที่สอง  เราต้องทำตามตัวอย่างของคนดี ทั้งชายและหญิง ที่ชีวิตของพวกเขาแสดงให้เห็นว่า สามารถเจริญชีวิตตามพระวรสารด้วยความซื่อสัตย์ “ จงต้องตักเตือนชายหนุ่มให้รู้จักมีเหตุมีผลในทุกสิ่ง  โดยท่านจะต้องเป็นแบบอย่างในกิจการที่ดี  เมื่อสอนก็จงสอนด้วยความจริงใจ โดยสอนคำสอนทีถูกต้อง ไม่มีผู้ใดตำหนิได้  เพื่อฝ่ายปฏิปักษ์จะรู้สึกอาย และไม่มีสิ่งใดตำหนิเขา ได้ ” (2ทต 6-8) ประการสุดท้าย  สิ่งที่สำคัญที่สุด เราต้องไว้วางใจ ในพระหรรษทานของพระเป็นเจ้า ที่หลั่งไหลมาให้เราอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เพื่อเราจะได้ปฏิเสธความต้องการฝ่ายโลก และเจริญชีวิตที่ดี  

เมื่ออ่านครั้งแรกข้อความจากพระวรสารวันนี้ ดูเหมือนเป็นสิ่งที่น่ากลัว ในเรื่องการรับใช้และการขอบคุณ พระเยซูเจ้าทรงชี้ให้เราเห็นว่า ในฐานะเป็นมนุษย์ เราจะรับใช้พระองค์ได้อย่างไร  เพื่อจะเข้าใจความคิดของพระองค์ เราต้องมองในบริบทของความสัมพันธ์กับพระองค์ทั้งหมด ที่ทรงต้องการให้เรามีกับพระองค์ 

         หัวใจของการเรียกร้องให้เรารับใช้พระองค์ เราต้องเจริญชีวิตตามนั้น พระคัมภีร์เปรียบเทียบให้เราเห็นความสัมพันธ์กับพระเยซูเจ้า เหมือนกับความสัมพันธ์ระหว่างสามีและภรรยา  (อฟ 5:21-32) โดยให้เรามองดูความสัมพันธ์ระหว่างสามีและภรรยาที่เรารู้จัก ภรรยารักสามีของเธอและรับใช้เขาด้วยความจริงใจ ขณะที่สามีก็รักภรรยาของเขาด้วยความจริงใจเช่นเดียวกัน  แต่ละฝ่ายต่างรักกันและกันด้วยวิธีการต่างๆในแต่ละวัน พวกเขาทำเช่นนั้น เพราะถูกบังคับหรือต้องการอะไรเป็นการตอบแทน  แน่นอน พวกเรายินดีรับใช้กันเพราะความรัก ยินดีมอบชีวิตให้แก่กันและกัน.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)