วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม 2020 สัปดาห์ที่ 30 เทศกาลธรรมดา

 

 

 

 

ขอบพระคุณพระเมตตาไม่สิ้นสูญ

ขอบพระคุณรักเพิ่มพูนด้วยคุณค่า

ขอบพระคุณหยาดน้ำค้างจากฟากฟ้า

ที่หยาดมาเติมใจล้าให้อิ่มเอม...

 

บทอ่านประจำวันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม 2020

สัปดาห์ที่ 30 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/EcrT-AS2wMU

 

https://youtu.be/yH-omwNW-no

 

พระเจ้าดีต่อฉัน

https://youtu.be/C7M67aTtUTU

 

วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม 2020

สัปดาห์ที่ 30 เทศกาลธรรมดา

อ่าน : 

อพย 22:20-26

1ธส 1-5ค-10

มธ 22:34-40

 

พระเยซูเจ้าทรงสอนให้เข้าใจชัดว่า..

รากฐานความรัก ความดีงามทั้งหมด

ของคริสตชนนั้นอยู่ในความรักต่อพระเจ้า 

และเพื่อนพี่น้อง

 

หนังสืออพยพ ชี้ให้เห็น..

ความเมตตา กรุณาของพระเจ้า

เป็นบ่อเกิด การแสดงออกถึง

ความรักทั้งหมด

 

นักบุญเปาโล บอกเล่าเรื่องราวความรัก

ที่ชาวเธสะโลนิกา มีต่อพระเจ้า และเพื่อนพี่น้อง

เป็นพลังหนุนนำ ผลักดัน ให้คริสตชนที่นั่น

สามารถผ่านความทุกข์ยาก เป็นตัวอย่างให้กับคนอื่นๆ

 

หมายเหตุ..

ความรัก ที่เร่ิมต้น จากความผูกพันในหัวใจ

นานแค่ไหน ความรักนั้น ไม่ผันแปร

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม  20 สัปดาห์ที่ 30 เทศกาลธรรมดา 

บทอ่าน อสย 22:20-26 / 1ธส 1:5ค-10 / มธ 22:34-40

พวกสะดุสีได้เสียทีต่อพระเยซูเจ้า ในการถกเถียงกันเรื่องการกลับคืนชีพของผู้ตาย ในขณะเดียวกันพวกฟาริสีก็ต้องการที่จะแสดงให้เห็นว่า พวกเขามีสติปัญญาที่เหนือกว่า เมื่อพวกเขาได้ถกเถียงกับพระเยซูเจ้า ในเรื่องพระบัญญัติที่สำคัญที่สุด 

ในการโต้ตอบกัน พระเยซูเจ้ามิได้อ้างพระบัญญัติสิบประการแต่อย่างใด พระองค์ทรงทราบดีว่า ถ้าพระองค์ทำเช่นนั้น จะทำให้การถกเถียงไม่มีที่สิ้นสุด พระองค์จึงได้นำข้อความจากหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ (ฉธบ 6:5) ที่ได้กล่าวถึงความรักต่อพระเป็นเจ้า “ด้วยสุดจิตใจ สุดวิญญาณ สุดสติปัญญาของท่าน บทบัญญัติดังกล่าวเป็นที่คุ้นเคยอย่างดีสำหรับชาวยิว เพราะว่าเป็นบทสวดภาวนาประจำของพวกเขา พระบัญญัติประการนี้เตือนให้พวกเขาระลึกถึงสถานภาพของพวกเขา ในฐานะเป็นประชากรที่รับเลือกสรรของพระเป็นเจ้า และความรับผิดชอบของเขาต่อพระองค์ บทภาวนานี้ได้นำไปสอนแม้แต่เด็กตัวเล็กๆ และยังเป็นบทภาวนาที่ใช้สวดในเวลาต่างๆกัน ในระหว่างวัน  แต่ส่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจมากขึ้นก็คือ พระเยซูเจ้าได้ทรงตรัสถึงข้อความจากหนังสือเลวีนิติ (ลนต 19:18) ที่ได้กล่าวว่า ต้องรักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเอง ปรีชาญญาณของพระเยซูเจ้า คือ พระองค์สามารถเชื่อมโยงบทบัญญัติทั้งสองเข้าด้วยกัน จนเป็นบทบัญญัติแห่งควมรัก ทำให้เห็นว่า ใครที่รักพระเป็นเจ้าจริง จะต้องไม่ทำร้ายเพื่อนมนุษย์  แต่ต้องพยายามรักเขา เหมือนกับที่รักพระเป็นเจ้า

“จงขยายความรักไปยังทุกแห่งที่ท่านไป ก่อนอื่นทุกคนที่อยู่บ้านเดียวกับท่าน จงให้ความรักแก่ลูกๆ แก่สามีหรือภรรยา แก่เพื่อนที่อยู่ข้างบ้านท่าน อย่าให้ใครที่มาหาท่าน โดยที่กลับไปแล้ว ไม่ดีขึ้นหรือมีความสุขมากขึ้น ท่านจงทำตัวเป็นเหมือนพระเมตตาของพระเป็นเจ้า ที่แสดงออกมาต่อทุกคน พระเมตตาที่ปรากฏบนใบหน้าของท่าน ในดวงตาของท่าน ในรอยยิ้มของท่าน และในการต้อนรับที่อบอุ่นของท่าน” (นักบุญเทเรซา แห่งกัลกัตตา).

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)