วันพฤหัสบดีที่ 8 ตุลาคม 2020 สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา

 


คำอธิษฐานที่เงียบที่สุด ...
แม้ในที่ๆ ลึกลับ ซับซ้อนที่สุด ...
พระเจ้าก็ทรงฟัง และทรงเห็น ...
เพราะพระองค์ทรงสดับเสียงของจิตใจ

 

บทอ่านประจำวันพฤหัสบดีที่ 8 ตุลาคม 2020

สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา 

https://youtu.be/Yo9U8QaQfEI

 

https://youtu.be/orNo_3hxPwY

 

I Will Call On You

https://youtu.be/Q0wmiE9j56w

 

 

วันพฤหัสบดีที่ 8 ตุลาคม 2020

สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา 

อ่าน :

กท 3:1-5

ลก 11:5-13

 

พระเยซูเจ้าสอนบรรดาศิษย์ ให้เอาชนะ

ความเมินเฉย ที่เฉื่อยชา ด้วยการใช้

พระพรความพยายาม ที่ซื่อสัตย์ โดยไม่ท้อทอย

เพราะสำหรับพระเจ้าแล้วนั้น คนที่ขอก็จะได้รับ

คนที่แสวงหาก็จะพบ

 

นักบุญเปาโล ย้ำเตือน..เพื่อไม่ให้ผู้มีความเชื่อ 

เฉื่อยชา ต่อพระพรของพระจิตเจ้านั้น

ให้พึงตระหนักเสมอว่า..ความเชื่อ

เป็นพระพร ที่พระเจ้ามอบให้

มิใช่ความสามารถของเรา ในการปฎิบัติ

ตามบทบัญญัติ หรือกฎเกณฑ์ใดๆ 

 

หมายเหตุ..

ทุก ๆ ความพยายาม อาจไม่ได้ก่อให้ประสบความสำเร็จ

แต่ที่แน่ ๆ ทุกความสำเร็จ ล้วนเกิดจากความพยายาม

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ  พรหมภักดี)

 

วันพุฤหัสที่ 8 ตุลาคม 20 สัปดาห์ที่ 27 เทสกาลธรรมดา

บทอ่าน กท 3:1-5 / ลก 11:5-13

พระเจ้าทรงเปิดทางให้เราเข้าไปหาพระองค์ได้ทุกเวลา ทรงต้องการให้เรามีประสบการณ์ในอำนาจของพระองค์ ทรงเรียกเราให้เข้าไปใกล้และเห็นความยิ่งใหญ่ที่จะทรงทำเพื่อเรา ทรงสำแดงพระองค์ว่าทรงมีพระทัยกว้างขวาง และรัก และพร้อมอยู่เสมอที่จะให้เราได้เห็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า “ผ่านการอธิษฐานภาวนา” 

เมื่อคุณทูลขอสิ่งใด คุณไม่ได้กำลังทะเยอทะยานด้วยความโลภ แต่เพราะคุณต้องการมีประสบการณ์ในความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า คุณมั่นใจว่าพระเจ้าทรงสามารถทำทุกสิ่งได้ พระองค์ไม่ได้ทรงจำกัดในฤทธานุภาพ และไม่ทรงหวงสิ่งใดไว้จากผู้ที่เชื่อในพระองค์อย่างไม่สงสัย  การขอไม่ได้เป็นการรบกวน เมื่อลูกขอพ่อแม่ไม่ได้มองว่าเป็นเรื่องน่ารำคาญ ไม่ว่าจะขอสิ่งที่จำเป็นหรือสิ่งที่ต้องการ แต่จะให้หรือไม่ให้ หรือให้รอไปก่อนนั้นเป็นการตัดสินใจของพ่อแม่ เมื่อเราขอสิ่งใดจากพระเจ้า พระเยซูตรัสว่า “เหตุฉะนั้นเราบอกท่านทั้งหลายว่า ขณะเมื่อท่านจะอธิษ‌ฐานพระเจ้าขอสิ่งใด จงเชื่อว่าได้รับ และท่านจะได้รับสิ่งนั้น” (มก 11:24)

การขอก็คือการแสดงความเชื่อ และความเชื่อก็เป็นน้ำพระทัยของพระเป็นเจ้า พระองค์ทรงสร้างมนุษย์มา ทรงรู้ดีว่ามนุษย์จำเป็นในสิ่งใดและต้องการสิ่งใด พระองค์ไม่ได้ทรงสร้างเรามาแบบหุ่นยนต์ที่ไร้ความรู้สึกนึกคิด ถ้าทรงต้องการให้เรามีชีวิตแบบหุ่นยนต์ พระองค์ก็ทรงสร้างไปแล้วตั้งแต่มนุษย์คู่แรก แต่เราเห็นว่า แม้ว่ามนุษย์จะตัดสินใจเดินทางผิด พระเจ้าก็ทรงติดตามหาและนำเขากลับมาให้เดินในทางที่ถูก...เรียกได้ว่า พระองค์พร้อมที่จะเหนื่อยแต่ไม่ยอมให้เรามีชีวิตแบบหุ่นยนต์ คนที่สงสัยก็เหมือนคลื่นในทะเล ปากขอแต่ใจสงสัย เขาจะไม่ได้รับสิ่งที่เขาขอเลย เพราะความสงสัยได้เข้ามาทำให้ความเชื่อที่มีเพียงเล็กน้อยของเขาหมดลง  และนี่คือความมั่นใจที่เรามีต่อพระองค์ คือถ้าเราทูลขอสิ่งใดที่เป็นพระประ‌สงค์ของพระองค์ พระองค์ก็ทรงโปรดฟังเรา.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)