วันอาทิตย์ที่ 4 ตุลาคม 2020 สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา

 


 


ขอบพระคุณพระเจ้า...

สำหรับ "วันนี้"

เพราะทุกวันก็คือ วันพิเศษ

การมีชีวิตอยู่ก็คือ "พระพร"

 

บทอ่านประจำวันอาทิตย์ที่ 4 ตุลาคม 2020

สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/rDF_7kLUxnI

 

https://youtu.be/mzxoru36weM

 

In His Hands

http://youtu.be/wlxURaitWlI

 

 

วันอาทิตย์ที่ 4 ตุลาคม 2020

สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

อสย 5:1-7

ฟป 4:6-9

มธ 21:33-43

 

พระเยซูเจ้าเล่าอุปมา เพื่อให้เห็นถึง

ผลของความคิดชั่วร้าย เห็นแก่ตัว

ทำลายความตั้งใจดีของคนที่หวังดี

สุดท้าย จะไม่เหลืออะไร

 

ประกาศกอิสยา ห์ถ่ายทอดประสบการณ์ของเพื่อน

ที่เฝ้าลงทุน ลงแรง ในการเพาะบ่ม สิ่งที่หว่าน

เพื่อรอการ เก็บเกี่ยว แต่กลับไม่ได้ผล อย่างที่คาดคิด

จนชีวิตต้อง “เปลี่ยนไป”

 

จดหมายนักบุญเปาโล แนะนำ วิธี

เพื่อให้สันติสุขของพระเจ้า คุ้มครองดวงใจ 

และความคิด จงครุ่นคิด พิจารณาถึง

สิ่งที่ดี จริง ประเสริฐ บริสุทธิ์ น่ารัก ควรยกย่อง

สิ่งที่เป็นคุณธรรม สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้

ที่ได้เห็น ได้เรียนรู้ จงนำไปปฎิบัติ

 

หมายเหตุ..

อยากเปลี่ยนแปลงขีวิต

จงเร่ิมต้นที่ “ความคิด”

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันอาทิตย์ที่ 4 ตุลาคม  20 สัปดาห์ที่ 27 เทศกาลธรรมดา 

บทอ่าน อสย 5:1-7 / ฟป 4:6-9 / มธ 21:33-43

“หินที่ช่างก่อสร้างทิ้งเสียนั้น ได้กลายเป็นศิลาหัวมุม” (มธ 21:42” นิทานเปรียบเทียบเรื่องสวนองุ่นเตือนให้เราระลึกถึงบทเพลงของอิสยาห์เรื่องสวนองุ่น (อสย 5:1-7) เราจะต้องพิจารณาความหมายดังกล่าวในรายละเอียด สวนองุ่นหมายถึงชนชาติอิสราเอล เจ้าของสวน คือ พระเป็นเจ้า ส่วนคนเช่าสวน คือ บรรดาผู้นำศาสนาของชาวอิสราเอล ที่จะต้องดูแลสวัสดิภาพของชาติ ส่วนผู้นำข่าว คือ บรรดาประกาศก ที่ได้รับการส่งมาจากพระเป็นเจ้า ได้ถูกปฏิเสธและถูกฆ่าให้เสียชีวิต ส่วนบุตรชายของเจ้าของสวน คือ พระเยซูเจ้าเอง...ท่านเคยปฏิเสธบุคคลที่พระเป็นเจ้าทรงส่งมาหรือไม่...ข้าแต่พระเยซูเจ้า โปรดให้ลูกได้ผลิดอกออกผลในพันธกิจที่ลูกได้รับมอบหมาย

เธอแสดงความรักของเธอในเวลาที่ไร้สติ เธอไม่รู้หรือว่าไม่มีการกระทำอะไรที่เราจะต้องเสียใจในภายหลัง เท่าการที่ได้กระทำในเวลาที่ไร้สติ... แม้นเรามิได้เกิดเป็นดอกซากุระ ก็อย่ารังเกียจที่เกิดเป็นบุปผาพรรณอื่นเลย ขอแต่ให้เป็นดอกที่งามที่สุดในพรรณของเรา ภูเขฟูจิมีอยู่ลูกเดียว แต่ภูเขาทั้งหลายก็หาไร้ค่าไม่ แม้นมิได้เป็นซามูไร ก็จงเป็นลูกสมุนของซามูไรเถิด เราจะเป็นกัปตันกันหมดทุกคนไม่ได้ ด้วยว่าถ้าปราศจากลูกเรือแล้วเราจะไปกันได้อย่างไร แม้นเรามิอาจเป็นถนน ขอจงเป็นบาทวิถี ในโลกนี้มีตำแหน่งและงานสำหรับเราทุกคน งานใหญ่บ้างเล็กบ้าง แต่เราย่อมจะมีตำแหน่ง และงานทำเป็นแน่ละ แม้นเป็นดวงอาทิตย์ไม่ได้ จงเป็นดวงดาวเถิด... ปริญญามิได้ซื้ออะไรได้ดังปรารถนา ตำแหน่งหน้าที่การงาน ความโก้หรูและอะไร ล้วนต้องการปัจจัยอื่นมาสมทบทั้งนั้น…พ่อแม่ด่าดีกว่าคนอื่นให้พรสิบเท่าร้อยเท่า แม่ตีดีกว่าคนอื่นกอด...เงินกับเกียรติยศมันไม่ได้มาด้วยกัน...ความเป็นผู้ใหญ่ไม่ได้อยู่ที่เกิดก่อนหรือเกิดหลังหรอก แต่อยู่ที่ใครจะเป็นประโยชน์กว่ากัน...เราเป็นเพียงคนรับใช้ของพระเป็นเจ้า ที่ได้รับพันธกิจให้ดูและทรัพย์สมบัติของพระเป็นเจ้า เราทำงานหนัก แต่เราก็ต้องมอบทุกสิ่งไว้กับพระเป็นเจ้า ผู้เป็นเจ้าของสวนองุ่นที่แท้จริง

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)