วันจันทร์ที่ 28 กันยายน 2020 ระลึกถึงน.เวนเชสเลาส์ มรณสักขี น.ลอเรนซ์ รุยซ์ และเพื่อนมรณสักขี

 

 

เหนือกว่ารักทั้งมวลในโลกหล้า 

ยิ่งใหญ่กว่าสัมพันธ์ใดใดในโลกนี้

คือ ความรักของพระคริสต์ผู้ยอมพลี

ถวายสิ้นพระชนม์นี้เพื่อชาวเรา

 

บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 28 กันยายน 2020

ระลึกถึงน.เวนเชสเลาส์ มรณสักขี 

น.ลอเรนซ์ รุยซ์ และเพื่อนมรณสักขี

https://youtu.be/4-sJTNViFX0

https://youtu.be/fzRXqFaeiDI

Give Thanks with a Grateful heart

https://youtu.be/047xtru0ZR0

 

วันจันทร์ที่ 28 กันยายน 2020

ระลึกถึงน.เวนเชสเลาส์ มรณสักขี 

น.ลอเรนซ์ รุยซ์ และเพื่อนมรณสักขี

อ่าน :

โยบ 1:6-22 

ลก 9:46-50

 

เมื่อศิษย์ตกอยู่ในการทดลอง ในเรื่องของ

เกียรติยศ อำนาจ ชื่อเสียง พระเยซูเจ้าจำเป็น

ต้องทำให้พวกเขาเข้าใจว่า ความสุภาพเท่านั้น

ที่จะนำไปสู่เกียรติยศที่แท้จริง

 

เมื่อพระเจ้าทรงอนุญาต ให้ซาตานทดลองความเชื่อของโยบ

ทรงห้ามแตะต้องตัวเขา เมื่อโยบถูกทดลอง 

ด้วยความตายของญาติสนิท มิตรสหาย

สูญสิ้นทรัพย์สินเงินทอง โยบไม่ได้เลือกท่ีจะทำบาป 

หรือกล่าวโทษพระเจ้าแต่ท่านแสดงออกถึงความสุภาพ

อ่อนน้อม ถ่อมตน ต่อพระเจ้าด้วยการตระหนักว่า 

เมื่อพระเจ้าทรงประทานให้ โยบก็พร้อมที่จะมอบคืนกับพระเจ้า

 

ด้วยหัวใจที่เด็ดเดี่ยว มั่นคง ของนักบุญเวนแชสเลาส์

ในการฟื้นฟูส่งเสริมชีวิตทางด้านวัฒนธรรม ความเชื่อ 

ให้กับประชาชนที่ตนดูแล แม้จะถูกปองร้าย และต้องตาย

ด้วยมือของน้อยชายตน ท่านยังคงพร้อมที่จะอภัย

ด้วยใจที่ปล่อยวาง

 

หมายเหตุ..

บางครั้ง การทดลอง

หรือ ความผิดพลาด ก็นำมาซึ่ง

“สิ่งแปลกใหม่” ถ้าใจนิ่งพอ

ก็ไม่มีส่ิงใดที่น่ากลัว

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

วันจันทร์ที่ 28 กันยายน 20 สัปดาห์ที่ 26 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน โยบ 1:6-22 / ลก 9:46-50

บทอ่านที่ 1 ในสัปดาห์นี้นำมาจากหนังสือโยบ  ที่แบ่งออกเป็น 5 ส่วน โดยเริ่มต้นบทสนทนาระหว่างโยบและเพื่อนของเขา ต่อด้วยการสนทนากับเพื่อนคนที่สี่ และสุดท้ายกับพระเป็นเจ้า  ไม่ปรากฏชื่อผู้แต่งหนังสือเล่มนี้ ยกเว้นแต่ว่าเขาเป็นคนที่ฉลาดคนหนึ่ง เวลาที่แต่งหนังสือเล่มนี้ก็ไม่ปรากฏว่าแต่งขึ้นเมื่อใด แต่คาดเดาว่า คงเขียนขึ้นประมาณปี ก.ค.ศ.500

จากมุมมองของการเขียนและเนื้อหาของหนังสือโยบ ทำให้หนังสือเล่มนี้เป็นผลงานชั้นเอกของการประพันธ์ อย่างไรก็ตาม  การเขียนหนังสือเล่มนี้มีจุดประสงค์ที่แท้จริงในเรื่องอะไร เมื่อมองดูครั้งแรก ดูเหมือนว่าผู้แต่งต้องการที่จะค้นพบเรื่องความทุกข์ ทำไมพระเป็นเจ้าจึงทรงอนุญาตให้ความทุกข์เกิดขึ้นกับคนดี แต่เรื่องนี้ไม่น่าจะเป็นหัวข้อที่สำคัญของหนังสือ เพราะในตอนจบของหนังสือ ก็ไม่มีคำตอบเรื่องความทุกข์ที่ลี้ลับนี้ของมนุษย์ จุดประสงค์ของผู้แต่งหนังสือ ไม่ได้ถือว่า พระเป็นเจ้าเป็นผู้ทำให้เกิดการทอสอบในเรื่องความทุกข์ และพระองค์จะต้องเป็นผู้ให้คำตอบ แต่ผู้แต่งต้องการจะชี้ให้เห็นว่า มนุษย์ต่างหากที่จะต้องถูกทดสอบ ทั้งในด้านความทุกข์ และในด้านการท้าทายว่า เขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร เมื่อถูกกดดันเช่นนี้ และมนุษย์จะกล่าวโทษพระเป็นเจ้า หรือไว้วางใจในพระองค์ ?

ตามธรรมประเพณีของประชากรอิสราเอล มีความเชื่อว่า ความเจริญหรือภัยพิบัติล้วนมาจากพระเป็นเจ้า เพื่อตอบสนองความประพฤติดีหรือชั่ว (ฉธบ28 และ ลนต 36) ทั้งในระดับชาติ หรือ ระดับส่วนตัว และยังเชื่อกันว่า พระเป็นเจ้าจะประทานความยุติธรรมในชีวิตนี้ ในเรื่องความเจริญหรือเรื่องภัยพิบัติ เพื่อเป็นการตอบแทนความประพฤติหรือชั่วของใครคนใดคนหนึ่งอย่างแน่นอน ดังนั้น เพื่อนๆของโยบ ซึ่งเห็นความทุกข์ของโยบ ได้แนะนำให้เขายอมรับบาปของตัวเอง และให้ขอการอภัยโทษจากพระเป็นเจ้า แต่โยบได้ยืนยันว่า เขาเป็นผู้บริสุทธิ์ ที่สุดพระเป็นเจ้าได้ปรากฏองค์ และตรัสถึงกิจการอันลีกลับและน่าอัศจรรย์ในธรรมชาติ ดังนั้น โยบจะต้องไว้วางใจในพระเป็นเจ้า แม้จะไม่เข้าใจในสิ่งเกิดขึ้นกับตัวเองก็ตาม.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)