วันอังคารที่ 22 กันยายน 2020 สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา

 

 


พระเจ้าผู้ทรงสร้างเรา....

ทรงเข้าใจเรา...ดีที่สุด

ทรงรู้จักเรา......ดีที่สุด

ทรงรักและห่วงใยเรา...ที่สุด

 

บทอ่านประจำวันอังคารที่ 22 กันยายน 2020

สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/ndBdHkunNFQ

 

https://youtu.be/P9rG_cC_QYU

 

 You are My All in All

https://youtu.be/zC617kE1maU

 

 

 

วันอังคารที่ 22 กันยายน 2020

สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

สภษ 21:1-6,10-13 

ลก 8:19-21

 

เพื่อจะมีชีวิตที่ใกล้ชิด สนิทกับพระเยซูเจ้า 

เหมือนคนหนึ่งในครอบครัว

พระองค์สอนว่า มิเพียงพอแค่ได้ยิน 

ได้ฟังพระวาจา แต่ต้องนำไปปฎิบัติด้วย

 

หนังสือสุภาษิตสอน และยืนยันว่า

“การปฎิบัติความชอบธรรม และความยุติธรรม”..

เป็นที่โปรดของพระเจ้ามากกว่าการถวายเครื่องบูชา

 

หมายเหตุ….

คงเป็นการดี ถ้าจะปล่อยให้การกระทำนำคำพูดบ้าง...

เพราะบางที  การกระทำในเสี้ยววินาที 

อาจจะดังกว่าคำพูดนับล้าน...

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันอังคารที่ 22 กันยายน 20 สัปดาห์ที่ 25 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน สภษ 21:1-6,10-13 / ลก 8:19-21

การอ่านหนังสือวรรณกรรมเป็นเรื่องสำคัญมาก การอ่านหนังสือนิยายแตกต่างจากและการอ่านหนังสือวิชาการเรื่องเครื่องจักรกล หรือหนังสือเรื่องการทำอาหาร หนังสือวรรณกรรมมีกฎเกณท์ของการแปลความ ที่ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของผู้แต่ง ตามเนื้อเรื่องที่เขาประพันธ์ขึ้น ตามสภาพแวดล้อม ที่หนังสือวรรณกรรมถูกจัดพิมพ์ขึ้น  

สุภาษิตที่บรรจุไว้ในหนังสือสุภาษิต ไม่ได้เรียงลำดับ ตามใจความที่สัมพันธ์กัน ข้อความต่างๆในหนังสือสุภาษิตได้ถูกเรียบเรียงขึ้น โดยนำคำพูดมาเรียงกัน โดยที่อาจจะไม่มีใจความสัมพันธ์แต่อย่างใด เหมือนกับการนำไข่มุก ที่คนทำนำมาร้อยเป็นสายสร้อย หรือการร้อยเม็ดประคำ ทำเป็นสายประคำ จึงเป็นการเสียเวลา ที่เราจะมัวมองหาเหตุผลว่า คำพูดเหล่านั้นสัมพันธ์กันอย่างไร เราจึงต้องอ่านสุภาษิต แล้วให้หยุดพิจารณา บางคำมีความหมายที่ลึกซึ้ง  มากกว่าที่เราอ่านครั้งแรก และต้องพิจารณาซ้ำไปซ้ำมา เช่นตัวอย่าง “การปฏิบัติความชอบธรรม เป็นที่โปรดปรานขององค์พระผู้เป็นเจ้า มากกว่าเครื่องถวายบูชา”

ข้อความจากหนังสือสุภาษิตเต็มไปด้วยคำสั่งสอน ที่แสดงออกมาบทประพันธ์ ใครที่คิดว่าตัวเองเป็นคนที่ถูกต้องเสมอ จะต้องคิดทบทวนสองครั้ง แต่สำหรับในเรื่องนี้ เราไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมาก เพราะพระเป็นเจ้าเป็นผู้ที่ตัดสินหัวใจของเรา ให้พิจารณาถึงคนที่หลอกลวงในเรื่องการทำธุรกิจ  เพื่อได้เงินอย่างเดียว  ก่อนที่เขาจะรู้ตัว  ความหลอหลวงของเขาก็จำนำไปสู่ความหายนะ หนังสือสุภาษิตได้กล่าวว่า “สมบัติที่ได้มาจากการพูดมุสา เป็นเหมือนความเพ้อฝันของผู้แสวงหาความตาย” แผนการของความหลอกลวงของเราจะล่มและแตกสลายไป ความคิดของชาวฮีบรูเป็นรูปธรรม โดยการแสดงออกทางด้านบทประพันธ์ มากกว่าความคิดที่เป็นนามธรรม วิธีการคิดดังนั้น จะทำให้เกิดภาพ ที่คงอยู่อย่างยาวนานในจิตใจ หลังจากที่มีคนพูดให้ฟัง จงวาดภาพในข้อความสุดท้ายที่กล่าวว่า “ผู้ใดอุดหูไม่ฟังเสียงร้องของคนยากจน เมื่อผู้นั้นร้อง จะไม่มีผู้ใดฟัง” สิ่งนี้เป็นเรื่องชัดเจน  ตามกฎทองของการดำเนินชีวิต.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)