วันจันทร์ที่ 7 กันยายน 2020 สัปดาห์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา

 


ขอบพระคุณ ...

สำหรับความรักที่อัศจรรย์ของพระองค์

เพื่อข้าพระองค์และเพื่อคนทั้งหลาย

 

บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 7 กันยายน 2020

สัปดาห์ที่ 23  เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/a1LfOwPOR_I

 

https://youtu.be/Fw3we6AKBeg

 

เมื่อลูกได้เชื่อ


http://youtu.be/T1jREr72LsU

 

 

วันจันทร์ที่ 7 กันยายน 2020

สัปดาห์ที่ 23  เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

1คร 5:1-8

ลก 6:6-11

 

ทั้ง ๆ ที่เป็นวันพระ  ธรรมาจารย์และฟาริสี

กลุ่มคนที่ได้ชื่อว่า มีชีวิตใกล้ชิดพระแท่นบูชา

กลับปล่อยให้ความอิจฉา พาใจห่างเหิน 

เพลิดเพลินกับการหาเหตุ ที่จะทำลายพระเยซูเจ้า

 

นักบุญเปาโล ทำให้เห็นว่า ..

แม้ร่างกายของท่านจะอยู่ห่างไกล แต่ใจของท่าน

ยังคงสามารถ ชิดใกล้กับกลุ่มคริสตชนที่ตนดูแล 

ด้วยความ เป็นห่วงเป็นใย ใส่ใจในหน้าที่ 

ยินดีตักเตือน เมื่อพบคนทำผิด

 

หมายเหตุ..

ตัวที่อยู่ห่างไกล คงไม่เหงา

เท่าใจที่อยู่ห่างกัน..

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ  พรหมภักดี)

 

 

วันจันทร์ที่ 7  กันยายน 20  สัปดาห์ที่ 23 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน 1คร 5:1-8 / ลก 6:6-11

ได้เกิดปัญหาที่เมืองโครินทร์  เปาโลได้อธิบายให้คนกลับใจใหม่ ถึงความรับผิดชอบของพวกเขา ก่อนที่พวกเขาจะรับศีลล้างบาป บัดนี้ ท่านรู้สึกโกรธที่ได้ยินว่าได้เกิดการผิดศีลธรรม ระหว่างชายหนุ่มและแม่เลี้ยงของตน  ท่านอัครสาวกได้เน้นให้เห็นบาปหนักที่เกิดขึ้น  โดยได้อธิบายว่า ความประพฤติดังกล่าว จะได้รับการประนีประนอม แม้ในท่ามกลางคนต่างศาสนา สถานการณ์นี้ได้รับการอ้างอิงถึงพระศาสนจักร ที่จะต้องรับฟัง และต้องให้วิธีการแก้ปัญหา เปาโลเป็นผู้มีความเชื่อที่เข้มแข็ง และมั่นใจว่า พระศาสนจักรจะสามารถแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องร้องขอความช่วยเหลือจากภายนอก  ในกรณีนี้ พระศาสนจักรไม่ต้องใช้วิธีการแก้ไข แต่กลับใจวิธีการประนีประนอม ที่ทำให้เปาโลโกรธ ท่านจึงได้ตัอสินใจว่า  คนที่กระทำผิดต้องได้รับการลงโทษ เพื่อเขาจะได้รับความรอดพ้น เราได้เพียงแต่คาดเดาว่า ปฏิกิริยาของเปาโล คือ ทุกคนต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น  ในสังคมปัจจุบันเช่นเดียวกัน  ในสังคมสมัยใหม่ คริสตชนได้รับการคาดหมายว่า จะปฏิเสธสิ่งที่ชาวโลกยอมรับ จิตตารมณ์ของเปาโลเสนอให้มีการให้ความรู้และการให้กำลังใจมากขึ้น

คำขวัญภาษาลาตินที่กล่าวว่า “เมื่อมีสิ่งที่ใหญ่กว่าเกิดขึ้น สิ่งที่น้อยกว่าจะต้องหยุด” คำขวัญดังกล่าวสามารถนำไปใช้กับชีวิตและอวัยวะต่างๆของร่างกาย ถ้าสมาชิกของพระศาสนจักรทำผิด จะต้องได้รับการแก้ไข การทำอัศจรรย์รักษาคนมือลีบในวันสับบาโต เป็นการรับรองเรื่องที่กล่าวมาเป็นอย่างดี การทำให้สุขภาพดีขึ้น มีคุณค่ามากกว่า การถือกฏระเบียบของวันสับบาโต ที่ไม่อนุญาตให้ทำงานในวันสับบาโต ทำให้เราเห็นว่า สำหรับพระเยซูเจ้าแล้ว คนสำคัญมากกว่าสิ่งอื่นใด ในพระวรสารของนักบุญมัทธิว ได้เล่าเรื่องทำนองเดียวกัน ในเรื่องแกะที่ตกลงไปในบ่อน้ำในวันสับบาโต จะต้องได้รับการช่วยชีวิตเช่นเดียวกัน “ มนุษย์คนหนึ่งย่อมมีค่ามากกว่าแกะมากนัก ดังนั้นธรรมบัญญัติจึงอนุญาตให้ทำความดีในวันสับบาโต ” (มธ 12:12) เพราะฉะนั้น “ชัยชนะของความชั่ว คือ คนดีอยู่นิ่งเฉย และไม่ทำอะไร”

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)