วันเสาร์ที่ 5 กันยายน 2020 ระลึกถึงน. เทเรซาแห่งกัลกัตตา พรหมจารี

 


 


ตัวฉันเพียงคนเดียว

ไม่อาจเปลี่ยนโลกใบนี้ได้

แต่ฉันสามารถโยนก้อนหินลงไปในน้ำ

เพื่อให้ผิวน้ำกระเพื่อม

และขยายออกไปเรื่อยๆ ได้

เราไม่อาจทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ 

ทำได้เพียงสิ่งเล็กๆ … แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่

~ น. เทเรซา แห่งกัลกัตตา ~

 

บทอ่านประจำวันวันเสาร์ที่ 5 กันยายน 2020

ระลึกถึงน. เทเรซาแห่งกัลกัตตา พรหมจารี

https://youtu.be/9HpZe7eaPpY

https://youtu.be/FuPhTUuzxQo

In His Time

https://youtu.be/URdDVDA0WwQ

 

 

วันเสาร์ที่ 5 กันยายน 2020

ระลึกถึงน. เทเรซาแห่งกัลกัตตา พรหมจารี

อ่าน : 

1คร 4:6-15

ลก 6:1-5

 

การยึดมั่นในกฎเป็นสิ่งที่ดี แต่เมื่อกฎบางอย่าง

ที่มนุษย์ตั้งขึ้น เป็นเหตุให้เกิดการต่อว่า 

แตกความสามัคคี พระเยซูเจ้าตอกย้ำ 

ด้วยกฎของความรัก เพื่อทำให้เข้าใจชัดว่า

ความจำเป็นของมนุษย์

สำคัญกว่ากฏที่มนุษย์ตั้งขึ้น

 

นักบุญเปาโล เตือนใจ เพื่อมิให้ใครหยิ่งผยอง

บิดเบือนกฎ ลดคุณค่าของความรัก..

ควรฝึกตนเอง มิให้ “ก้าวเกินขอบเขต”..

ถ้าใครด่ามา เราให้พร 

เมื่อถูกเบียดเบียน เราอดทน

เมื่อถูกใส่ร้าย เราพูดดีด้วย 

 

หมายเหตุ..

กฎ 2 ข้อที่น่าคิด..ชีวิตคนทำงาน

ข้อ 1. นายถูกเสมอ

ข้อ 2  ถ้านายทำผิด ให้กลับมาดูที่ข้อ 1 

(อย่าให้เป็นแบบนี้เลย)...

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันเสาร์ที่ 5 กันยายน 20 สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน 1คร 4:6-15 / ลก 6:1-5

คริสตชนในยุคแรกๆ ก็ถือวันสับบาโตเป็นวันเสาร์เช่นเดียวกับชาวยิว แต่ขณะเดียวกันในวันอาทิตย์ พวกเขาก็รวมตัวกันตามบ้านของกันและกันเพื่อร่วมกันระลึกถึงพระเยซูคริสตเจ้า “ทุกคนร่วมอธิษฐานภาวนาสม่ำเสมอ เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน” (กจ 1:14) โดยถือว่าวันอาทิตย์ เป็นวันสำคัญของพระเยซูคริสตเจ้า เพราะเป็นวันที่พระองค์ทรงกลับคืนชีพ  และการกลับคืนชีพของพระองค์เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับคริสตชน เพราะเป็นการพิสูจน์ว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นพระเป็นเจ้า  ไม่ใช่คนธรรมดา และการไถ่บาปของพระองค์ก็เป็นเรื่องจริง  (1คร.15.3-4)  เปาโลกล่าวถึงการรวมตัวกันถวายทรัพย์ของคริสตชนในวันอาทิตย์ หรือ “วันต้นสัปดาห์” เช่นกัน (1คร.16:2)  

ข้าแต่พระเยซูเจ้า สำหรับพระองค์แล้ว ความต้องการของมนุษย์สำคัญกว่า บทบัญญัติต่างๆ พระองค์ได้ทรงปกป้องการกระทำของบรรดาสานุศิษย์ของพระองค์  ซึ่งได้ละเมิดวันสับบาโต โดยเด็ดรวงข้าวมาขยี้กิน  ฟาริสีบางคนจึงถามว่า “ทำไมท่านทำสิ่งต้องห้ามในวันสับบาโตเล่า”พระองค์ทรงชี้ให้เห็นว่า กษัตริย์ดาวิดเองทรงหยิบขนมปังมาเสวย และทรงปร่ะทานแก่บรรดาผู้ติดตาม  เพราะว่าความต้องการของมนุษย์ย่อมสำคัญกว่ากฏบัญญัติ หลายครั้ง พระองค์ได้ทรงเน้นว่า  วันสับบาโตมีไว้เพื่อมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์มีไว้เพื่อวันสับบาโต กฎบัญญัติจะเป็นสิ่งดีงาม ถ้าถูกใช้เพื่อความต้องการของมนุษย์ และต้องได้รับการปฏิเสธ ถ้ากลายเป็นเครื่องกีดขวาง ต่อพระหรรษทานของพระเป็นเจ้า ที่มีต่อเรา เพราะความต้องการของมนุษย์สำคัญและจำเป็นมากกว่า

เวลาเรือเอียงเรามักจะมองเห็นและแก้ไขได้ทันท่วงที แต่ความลำเอียงในใจคนมักถูกปกปิดอย่างมิดชิดและแสดงออกอย่างแยบยล กว่าจะรู้ว่าคนที่เรารักมากด้วยความลำเอียง บางครั้งมันก็สายเกินไป... . คนที่ทำงานผิดพลาด แล้วประกาศว่าเป็นความผิดของคนอื่น คือคนที่ทำผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนคนที่ทำงานผิดพลาด แล้วลุกขึ้นมายอมรับอย่างองอาจเปิดเผย  คือคนที่ไม่มีโอกาสผิดพลาดซ้ำอีกเลยในชีวิต.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)

 

เชิญฟังเสียงคพ.พงศ์เทพ ประมวลพร้อม อธิบายพระคัมภีร์มิสซาวันอาทิตย์นี้ค่ะ

 

 

https://youtu.be/mu4UEhKgcKk