วันจันทร์ที่ 31 สิงหาคม 2020 สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา


การเพียงแต่ถือกุญแจอยู่ในมือแต่ไม่ยอมเอามาไข..

ก็หาใช่คำตอบไม่....เช่นเดียวกันกับความเชื่อ...

ที่จะมีพลังทุกครั้ง...เมื่อเราได้แสดงออกอย่างที่เราเชื่อ

 

บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 31 สิงหาคม 2020

สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/XGxOjoe8e8E

https://youtu.be/e3LF1q7sYiQ

เวลานี้

https://youtu.be/_dYs-yNQkYQ

 

วันจันทร์ที่ 31 สิงหาคม 2020

สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา

อ่าน : 

 1 คร 2:1-5

ลก 4:16-30

 

เมื่อจิตของพระเจ้าทรงอยู่กับพระเยซูเจ้า

พันธกิจที่พระองค์ทำ ได้รับการหนุนนำ

สร้างความประหลาดใจให้กับใครก็ตาม 

ที่ได้สัมผัส มีประสบการณ์ด้วย แต่น่าเสียดาย

ที่บ่อยครั้งคนใกล้ชิด ที่คิดว่ารู้จัก

ความเป็นมนุษย์ของพระเยซูเจ้าดี กลับไปไม่ถึง

สิ่งที่พระเจ้าได้ทำผ่านทางพระเยซูเจ้า

 

แม้นในกิจการดี ที่เปาโลได้พยายามทำ ด้วยการเทศน์สอน

ท่านพบว่าตนเองยังคงมีความกลัว ความอ่อนแอ

ตามประสามนุษย์ แต่สิ่งที่ เป็นเอกลักษณ์ 

ทำให้ท่านไม่สะดุด คือ การเทศน์สอน 

พูดในเรื่องของพระคริสตเจ้า

 

หมายเหตุ..

พึงระวัง...การไม่ยอมให้เรื่องจริง เข้าหู

เพราะ เรื่องที่ควรรู้ ก็จะไม่เข้าใจไปด้วย

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

วันจันทร์ที่ 31 สิงหาคม 20 สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน 1คร 2:1-5 / ลก 4:16-30

เมื่อพระเยซูเจ้าได้เสด็จกลับมาที่นาซาเร็ธ บ้านเกิดเมืองนอนของพระองค์ สถานที่แรกที่พระองค์ได้เสด็จไป คือ ศาลาธรรม ในฐานะเป็นชายชาวยิว พระองค์จึงมีสิทธิ์ที่จะอ่านพระคัมภีร์ และอธิบายข้อความจากต่างๆ พระองค์ได้อ่านหนังสือของประกาศกอิสยาห์ เกี่ยวกับผู้รับการเจิมจากพระเป็นเจ้า  ที่จะนำเวลาแห่งความยินดีมาสู่คนยากจน  อิสรภาพแก่เชลย สายตาแก่คนตาบอด และเสรีภาพแก่คนที่ถูกเบียดเบียน พันธกิจของพระเยซูเจ้า คือ พันธกิจสำหรับคนทุกสถานะ ทั้งพวกยิวและคนต่างศาสนา ทั้งคนมั่งมีและคนยากจน พระองค์ได้ประกาศต่อที่ประชุมว่า “ ในวันนี้ ข้อความจากพระคัมภีร์ที่ท่านได้ยินกับหูอยู่นี้  เป็นความจริงแล้ว”

ทุกคนที่มาที่ศาลาธรรมล้วนแต่คุ้นเคยกับพระเยซูเจ้า เพราะทุกคนยอมรับว่า พระองค์คือ” นี่เป็นลูกของโยเซฟมิใช่หรือ?” พวกเขาเห็นคุณค่าของพระวาจาและตัวของพระองค์ แต่พระองค์สามารถอ่านความคิดของพวกเขา ที่ต้องการได้ฟังสิ่งที่พระองค์ได้ทรงกระทำที่คาร์เปอร์นาอุมเท่านั้น เพื่อที่จะสอนพวกเขาที่ต้องการเห็นเพียงอัศจรรย์ที่พระองค์ได้ทรงกระทำ พระองค์จึงได้ทรงยกตัวอย่าง 2 กรณีจากคนต่างศาสนาในหนังสือพระธรรมเก่า กรณีแรก คือ เรื่องหญิงม่ายที่เมืองเศราฟัตในเขตเมืองไซดอน และกรณีที่สอง คือ เรื่องของนาอามานชาวซีเรีย แม้ทั้งสองคนจะเป็นคนต่างศาสนา แต่ก็มีความเชื่อในพระเป็นเจ้า การที่พระเยซูเจ้ายอมรับคนต่างศาสนา ทำให้พวกยิวทำตัวเป็นศัตรูของพระองค์ และพยายามที่จะฆ่าพระองค์.

“ เหตุผลของการที่เรามีชีวิตอยู่ คือ ความกระหายหาพระเยซูเจ้า เมื่อพระองค์ทรงกระหายน้ำ พลทหารได้มอบฟองน้ำชุบน้ำส้มยื่นให้พระองค์ดื่ม  แต่ความกระหายของพระองค์ คือความกระหายความรัก และวิญญาณ ที่มีต่อคุณและต่อดิฉัน”(นักบุญเทเรซา แห่งกัลกัตตา)..”พระเยซูเจ้าทรงรักวิญญาณที่ซ่อนเร้น ดอกไม้ที่ซ่อนเร้นจะมีกลิ่นหอมที่สุด ดิฉันจะต้องทำให้วิญญาณของดิฉันเป็นสถานที่พักผ่อน สำหรับพระหฤทัยของพระเยซูเจ้า”(นักบุญโฟสตินา).

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)