วันอาทิตย์ที่ 30 สิงหาคม 2020 สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา

 


พระเจ้าข้า ลูกเชื่อในพระองค์ 

ลูกกราบนมัสการพระองค์ 

วางใจในพระองค์และรักพระองค์ 

ลูกกราบขออภัยโทษแทนผู้ที่ไม่เชื่อในพระองค์ 

ไม่นมัสการพระองค์ ไม่วางใจในพระองค์และไม่รักพระองค์

 

บทอ่านประจำวันอาทิตย์ที่ 30 สิงหาคม  2020

สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/_hFPQcreCRA

 

https://youtu.be/UoPaIddmaaw

 

จิตวิญญาณข้ากระหาย

https://youtu.be/C6dp5X6cgxI

 

 

 

วันอาทิตย์ที่ 30 สิงหาคม 2020

สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

ยรม 20:7-9

รม 12:1-2

มธ 16:21-27

 

ความคิดตามประสามนุษย์ ทำให้เปโตรต้องสะดุด

เมื่อพระเยซูเจ้าแจ้งกับบรรดาศิษย์

ถึงความทุกข์ทรมาน ที่จะต้องประสบพบเจอ

พระเยซูเจ้าจำเป็นต้องทำให้พวกเขาตระหนักว่า

วิธีทางของการเป็นศิษย์ติดตามพระคริสตเจ้านั้น

ไม่มีประโยชน์ที่จะได้ทั้งโลกเป็นกรรมสิทธิ์

แต่ต้องสูญเสียชีวิต

 

เมื่อยอมให้พระเจ้านำ ในความคิด ชีวิตจิตใจนั้น

ประกาศกเยเรมีย์ พบว่า แม้นตนเองจะถูก

หัวเราะเยาะจากคนรอบข้าง ที่ไม่เชื่อ

แต่ที่สุดแล้ว ไม่มีสิ่งใดทัดทาน 

แผนการณ์ และพระวาจาของพระเจ้าได้

 

นักบุญเปาโลย้ำเตือน เพื่อจะรู้จักวินิจฉัยว่า

สิ่งใดเป็นพระประสงค์ของพระเจ้า สิ่งใดดีนั้น

จงอย่าคล้อยตามความประพฤติของโลก

จงเปลี่ยนตนเอง ด้วยการฟื้นฟูความคิด

 

หมายเหตุ..

พึงระวัง ... “ความคิด”

เพราะบ่อยครั้ง ที่ความทุกข์ในชีวิต

เกิดจาก ความคิดของตัวเอง

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันอาทิตย์ที่ 30 สิงหาคม 20 สัปดาห์ที่ 22 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน ยรม 20:7-9 / รม 12-:1-2 / มธ 16:21-27

พระเป็นเจ้าได้ทรงเรียกเยเรมีย์ ที่มีอายุ 20 ปี มาเป็นประกาศกของแคว้นยูเดีย หน้าที่ของท่านก็คือ การเตือนประชากรให้กลับใจ เพื่อมิให้ความพินาศเกิดขึ้นกับพวกเขา แน่นอน พันธกิจนี้เป็นสิ่งที่ยากลำบาก เพราะว่าประชากรในสมัยนั้น เชื่อฟังปรีชาญาณของบรรดาผู้อาวุโส นอกจากนี้ เยเรมีย์ยังมีข้อบกพร่องในเรื่องการพูด แต่ที่แย่กว่านั้น ก็คือ ข่าวสารของท่านเป็นสิ่งที่ยอมรับยาก เมื่อความพินาศที่เยเรมีย์เคยพยากรณ์ไว้ไม่ได้เกิดขึ้น  ประชากรได้ดูถูกและเหยียดหยามประการศกเยาว์วัยอย่างเยเรมีย์ ท่านได้ถูกกล่าวหาว่า เป็นคนทรยศและได้ถูกทำร้ายร่างกาย

บทอ่านที่หนึ่งในวันนี้ ได้กล่าวถึงการรำพึงส่วนตัวของเยเรมีย์ว่า “เพราะพระวาจาขององค์พระผู้เป็นเจ้า  เป็นเหตุให้ข้าพเจ้าต้องอับอาย และถูกเยาะเย้ยอยู่ตลอดเวลา” ท่านได้เปิดเผยใจของตัวเองแก่พระเป็นเจ้าว่า ท่านรู้สึกเสียใจ ที่พระเป็นเจ้าได้ทรงเรียกข้าพเจ้ามา เพื่อเป็นกระบอกเสียงของพระองค์  ท่านพยายามจะแยกตัวเองจากพระเป็นเจ้า แต่ท่านยอมรับว่า สิ่งนี้เป็นไปไม่ได้ เพราะว่าพระเป็นเจ้าจะประทับอยู่ในชีวิตทั้งสิ้นของท่าน

ประกาศกเยเรมีย์เปรียบเหมือนพระเยซูเจ้า  ที่ได้รับพันธกิจจากพระเป็นเจ้า ให้ประกาศข่าวดีของอาณาจักรของพระองค์ ขณะที่เยเรมีย์ได้ถูกประชากรปฏิเสธ พระเยซูเจ้าเองก็ได้ถูกปฏิเสธจากบรรดาผู้อาวุโส และบรรดาผู้นำทางศาสนา พระองค์จะต้องต่อสู้และระทมทุกข์ ในความตายบนไม้กางเขา ที่กำลังจะมาถึง เยเรมีย์เป็นเพียงประกาศก แต่ขณะที่พระเยซูเจ้าเป็นพระผู้ไถ่ ที่ต้องผ่านการทดสอบ แต่ก็ยังซื่อสัตย์ต่อพันธกิจ จนถึงวาระสุดท้าย ขณะที่พระเยซูเจ้าทรงเห็นความตายบนไม้กางเขนล่วงหน้า พระองค์ได้ทรงบอกสิ่งนี้แก่บรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ ถ้าพวกเขาต้องการที่จะติดตามพระองค์ พวกเขาต้องเดินตามทางมรรคาศักดิ์สิทธิ์ เปโตรได้โต้แย้ง และยินดีจะปกป้องพระองค์ พระองค์จึงเตือนเปโตรว่า “เจ้าซาตาน ถอยไปข้างหลังเรา เจ้าเป็นเครื่องกีดขวางเรา เจ้าไม่คิดอย่างพระเจ้า แต่คิดอย่างมนุษย์”.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)