วันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม 2020 สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา

 

 

 

 

การไปสวรรค์นั้นไม่ใช่ง่าย

อาจต้องลำบากเหนื่อยใจ

มีบางคนต้องสู้จนตัวตาย

เขาจึงได้ความมีชัย

 

บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม 2020

สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/5Mo6w80YMds

 

https://youtu.be/84DQY3w2Qro

 

One Day At A Time

https://youtu.be/IOfPQReS6vU

 

 

 

วันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม 2020

สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

อสค 24:15-24 

มธ 19:16-22

 

สำหรับคนที่อยากเป็นศิษย์

ติดตามคำสอนของพระคริสตเจ้า 

เพียงปฎิบัติตามบทบัญญัติ 

แต่ถ้าใครอยากเป็นสาวกที่สมบูรณ์

ก็จงมอบสิ่งที่มีค่าในชีวิต น้ำพักน้ำแรง 

สิ่งที่ตนรัก ชอบ ให้กับคนที่ต้องการมากกว่า 

แล้วตามพระองค์ไป

 

ประกาศกเอเสเคียล ทำหน้าที่เทศน์สอน 

ตักเตือนอย่างมีพลัง เพราะท่านยอมทำตาม

พระประสงค์ของพระเจ้า 

ด้วยการสละสิ่งที่ตนรัก หวงแหน 

ไม่ยึดติดกับสิ่งที่ตนมี

 

หมายเหตุ…

บางที อาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิต เพื่อติดตาม 

“สิ่งที่มี” และ “อยากมี”

หากไม่รู้จักคำว่า … “อิสระ” ภายในหัวใจ

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

“พลังแห่งพระวาจา” 

วันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม 2020

สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา

 

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

 

“ยังขาดอะไรอีกหรือ…” (มธ 19:16-22)

 

คำถามนี้

แท้จริงแล้ว

เป็นคำถามของผู้ที่แสวงหาความครบครันจริงๆ

 

เป็นคริสตชน อย่ากลัวบาป

แต่ลองถามคำถามนี้ซิ

แล้ว มากกว่ากลัวบาป

เราจะกลัวสิ่งที่ขาดไป

หากสิ่งนั้น 

คือ สิ่งที่เป็นหนทางนำเราไปสู่ความครบครัน

แห่งการเป็นลูกของพระเจ้า

 

ถามพระองค์ซิ

ถามพระองค์วันนี้

และฟังคำตอบจากพระองค์ด้วยนะ

 

พระเจ้าข้า...

“ยังขาดอะไรอีกหรือ...”

 

________________

 

“ยังขาดอะไรอีกหรือ...” พระวาจาของพระเจ้าในพระวรสารวันนี้ เป็นพระวาจาที่มีผลต่อการกลับใจของท่านนักบุญฟรันซิสมากๆ และสำหรับผม ในเช้าวันนี้ ประโยคนี้โดนใจผมจริงๆ... “ยังขาดอะไรอีกหรือ...”

 

พระเยซูเจ้าตรัสกับเศรษฐีหนุ่มว่า ผู้ทรงความดีมีแต่ผู้เดียว นั่นคือพระเจ้า พระองค์ทรงเป็นความดีที่ครบครัน ส่วนเรามนุษย์นั้น แม้ว่าเราจะเป็นคนดีสักเท่าใด เราก็ยังไม่ครบครันอยู่วันยันค่ำอ่ะครับ... เราเห็นว่าการทำตามกฎต่างๆ การพยายามเจริญชีวิตบนหนทางแห่งความดีนั้น คือสิ่งที่ต้องพยายามทำให้ดีขึ้นทุกวันทุกวัน...

 

“ยังขาดอะไรอีกหรือ...” เศรษฐีหนุ่มคนนี้น่ารักนะครับ และเราพบในพระวรสารของนักบุญลูกาว่า พระเยซูเจ้าทรงทอดพระเนตรเขาด้วยพระทัยเอ็นดู เอ็นดูอย่างไรหรือ... ผมคิดว่า น่าจะเป็นเพราะสิ่งที่เขากำลังทำอยู่นี้ใช่ไหม นั่นคือการพยายามที่จะเป็นคนดีครับครัน สิ่งที่ดีที่พยายามทำในแต่ละวันนั้น มันดีจริงหรือเปล่าเมื่อเวลาผ่านไป และความตั้งใจหรือเจตนาของเราอาจเปลี่ยนไปบ้าง

 

การเรียนคำสอนของคริสตชนวันนี้ แม้ว่าพระศาสนจักรอาจจะสอนว่า เราต้องพัฒนา เราต้องหล่อหลอมมโนธรรมของเราตลอดชีวิต แต่งานสอนคำสอนวันนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เมื่อมีหลายคนกล่าวว่า “ไม่อยากเรียนคำสอนมาก เรียนมากก็รู้มาก รู้มากก็บาปมาก...” โถ พี่น้องครับ ทำไมเราเสียดายโอกาสที่จะรู้ความจริงล่ะครับ ทำไมเราเสียดายโอกาสที่จะรู้ความจริงที่นำมาซึ่งชีวิตนิรันดร เราจะจบเหตุผลของเราเมื่อเราพลาดว่า “ผู้ไม่รู้ย่อมไม่ผิดกระนั้นหรือ” และสุดท้าย เราก็เดินจากไป เพราะไม่อยากละทิ้งสิ่งที่เราผูกมัดและติดอยู่ และบทสรุปก็คือ เราเดินคอตกกลับไป และเดอนออกจากองค์แห่งความจริงเสีย

 

“ยังขาดอะไรอีกหรือ...” คือคำภาวนาของผู้ที่ปรารถนาเจริญชีวิตสู่ความครบครันจริงๆ ครับ ผมเอง น่าจะยึดคำนี้เป็นคำภาวนาทุกๆ เช้านะ ผมคงต้องถามพระประสงค์ของพระเจ้าทุกวัน วันนี้ ลูกยังขาดอะไรอีกหรือ...

 

ยุคโควิดวันนี้... พี่น้องที่รักครับ ผมว่า เราต้องไตร่ตรองกันมากขึ้นครับ บาปไม่บาปเมื่อขาดวัดวันอาทิตย์ บาปมากน้อยแค่ไหน แม้ไม่ได้ร่วมใจในพิธีกรรมทางการถ่ายทอดสด ???

 

พี่น้องที่รักครับ พระบัญญัติของพระศาสนจักร ช่วยเราให้เจริญชีวิตตามพระบัญญัติของพระเจ้าได้ง่ายขึ้น แต่เมื่อเวลาผ่านไป... พี่น้องที่รัก กลับไปไตร่ตรองที่พระบัญญัติของพระเจ้ากันใหม่ดีไหม เมื่อพระเจ้าไม่ได้บอกว่า วันพระเจ้าอย่าลืมไปวัด... แต่พระองค์บอกว่า “วันพระเจ้าอย่าลืมฉลองให้เป็นวันศักดิ์สิทธิ์...” พี่น้องครับ เมื่อวานนี้ เราฉลองวันพระเจ้าอย่างไรครับ เราทำให้เป็นวันศักดิ์สิทธิ์มากน้อยเพียงใด มันคงวัดไม่ได้ด้วยการไปวัดวันอาทิตย์ หรือการร่วมจิตใจในการถ่ายทอดสดพิธีบูชาขอบพระคุณ วัดได้หรือ...

 

“ยังขาดอะไรอีกหรือ...” ลองถามพระเยซูเจ้าซิ ยังขาดอะไรอีกไหม ที่ลูกจะทำให้วันของพระองค์เป็นวันศํกดิ์สิทธิ์ ลองถามพระเยซูเจ้าซิ แล้วเราจะพบว่า เท่านั้นยังไม่พอจริงๆ สำหรับคริสตชนที่ปรารถนาจะดำเนินชีวิตบนหนทางแห่งความครบครัน นี่อาจจะเป็นคำถามที่เราต้องถามพระเยซูเจ้าบ่อยๆ ถามตนเองบ่อยๆ ด้วย “ยังขาดอะไรอีกหรือ...” เพื่อฉันจะเป็นลูกที่ดีของพระเจ้า

 

ในวันนั้น เมื่อวันนั้นมาถึง ที่หน้าประตูสวรรค์ เราอาจจะกำลังเคาะเรียกพระองค์ เราอาจจะบอกพระเยซูเจ้า “ลูกไปวัดทุกอาทิตย์นะ ลูกเป็นพลมารี ลูกเป็นสภาอภิบาล ลูกทำงานของพระองค์นะ ลูกเป็นผู้อภิบาลนะ ลูกถวายมิสซา โปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ ลูกสวดทำวัตรเสมอนะ...” แต่เสียงข้างในอาจจะตอบกลับมาว่า “เราไม่รู้จักเจ้า...” เพราะแท้จริงแล้ว สิ่งเหล่านั้นเราทำเพื่อตนเองทั้งนั้น เราไปวัดเพื่อจะไม่บาป เราทำงานอภิบาลเพราะเป็นหน้าที่ กลัวพระสังฆราชจะตำหนิ กลัวอธิการจะเรียกไปตักเตือน แต่หัวใจเราเป็นอย่างไร...

 

“ยังขาดอะไรอีกหรือ...” คือคำภาวนาที่น่ารัก ที่เราควรถามพระเยซูเจ้าอย่างคนที่ดำเนินชีวิตเป็นคริสตชนที่ดี ดูเหมือนว่า เราทำทุกอย่างดีแล้ว แต่ลองถามพระองค์ซิ... “ยังขาดอะไรอีกหรือ...” และคำตอบของพระองค์นั่นเอง ที่นำไปสู่ความครบครัน... เราจะเป็นคนที่เดินคอตกกลับไปหรือเปล่า... 

 

พี่น้องที่รัก ผมคงต้องขอกหัวใจตนเอง บอกพี่น้องด้วย... “กล้าๆ หน่อย” กล้าๆ ที่จะถามพระองค์ซิ ถามเลย “ยังขาดอะไรอีกหรือ...” กล้าๆ หน่อยที่จะ “ฟัง” พระองค์ กล้าๆ หน่อยครับ ฉันกล้าพอไหม

 

ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงทวีความร้อนแรงในจิตวิญญาณของลูก เพื่อแสวงหาสิ่งที่ขาดไป ในการดำเนินชีวิตตามพระประสงค์ของพระองค์เถิด เพื่อเมื่อวันสุดท้ายมาถึง ลูกจะได้เข้าใกล้พระองค์ในความดีและความศักดิ์สิทธิ์ และเหมาะสมที่จะเป็นลูกของพระองค์อย่างแท้จริง

 

 

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

 

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)

 

 

วันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม 20 สัปดาห์ที่ 20 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน อสค 24:15-24 / มธ 19:16-22

หลายๆคนที่มาพบพระเยซูเจ้า และได้ทำกิจกรรมร่วมกับพระองค์ มักจะจากพระองค์ไป เพราะไม่สามารถทำตามคำเรียกร้องของพระองค์ ทุกคนที่เห็นพระองค์ทรงสั่งสอน ทรงรักษาคนเจ็บป่วย ทรงให้อภัยบาปแก่คนบาป และทรงทำอัศจรรย์ จะรู้สึกทึ่งในพระองค์มากขึ้น

ยังมีคนอีกจำนวนมาก ที่คล้ายกับชายหนุ่มคนนั้น ที่ต้องการติดตามพระเยซูเจ้า และได้รับชีวิตนิรันดร และเมื่อพระองค์ทรงขอร้องให้เขาถือตามพระบัญญัติ เขาก็ได้ตอบว่า เขาได้ปฏิบัติตามพระบัญญัติทุกข้ออย่างดี แน่นอนชายหนุ่มคนนี้ ได้ใช้เวลาตลอดชีวิต เพื่อพระเป็นเจ้า บัดนี้ พระเยซูเจ้าทรงต้องการให้พระเป็นเจ้าได้กระทำสิ่งใดบ้างสำหรับเขา พระองค์จึงได้ทรงท้าทายชายหนุ่มคนนี้ ให้สละละทุกสิ่งที่เขามี และให้มอบให้แก่คนยากจน พระเยซูเจ้ามิได้เสนอการท้าทายนี้แก่ทุกคน ที่มีโอกาสพบพระองค์ เช่น ศักเคียส หัวหน้าคนเก็บภาษีที่ร่ำรวย ก็ยินดีทรัพย์สมบัติที่มีแก่คนยากจน และเรื่องนี้ ก็ได้เกิดแก่มัทธิว ที่เป็นคนเก็บภาษีอีกคนหนึ่ง ที่ได้ติดตามพระเยซูเจ้า และได้กลายเป็นอัครสาวกของพระองค์ และเป็นผู้แต่งพระวรสาร

“เราต้องแสดงความรักต่อคนเจ็บป่วย ที่ต้องการความช่วยเหลืออย่างมาก ถ้าท่านเป็นคนยากจน จงมอบของขวัญเล็กๆน้อยให้ หรืออย่างน้อย ก็ช่วยปลอบใจพวกเขา” (นักบุญอัลฟองโซ มารีอา เดอ ลีกวอรี)...” จงช่วยเหลือกันและกันด้วยความใจกว้าง เหมือนพระเป็นเจ้า และอย่าดูถูกใคร  เมื่อท่านทีโอกาสทำความดี  อย่าพลาดโอกาส” (นักบุญโปลีการ์ป แห่งสเมียรา)... “ความรักอาจจะเป็นคำสั้นๆ แต่เป็นความรักบริสุทธิ์ที่ยิ่งใหญ่ เพราะมันสรุปความสัมพันธ์กับพระเป็นเจ้า และกับเพื่อนบ้านทั้งหมด” (นักบุญแอลเร็ด แห่งพีโว)...” คนร่ำรวยที่ได้มอบทรัพย์สินให้แก่คนยากจน เขาไม่ใช่มอบให้เพื่อเป็นทาน แต่เขาจ่ายเงิน ที่เขาติดหนี้” (นักบุญอัมโบรส แห่งมิลาน)

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)