วันอังคารที่ 28 กรกฎาคม 2020 สัปดาห์ที่ 17 เทศกาลธรรมดา

 

 

การอธิษฐานเป็นเส้นทางวิบาก...

ที่คนที่มีความเชื่อเท่านั้นจะเลือกเดิน

ความเชื่อ...

จะทำให้เราเดินต่อไปและมั่นใจ...

แม้ว่ายังไม่เห็นว่าคำตอบจะมาเมื่อไร

 

บทอ่านประจำวันอังคารที่ 28 กรกฎาคม 2020

สัปดาห์ที่ 17 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/OwkP3dNcv1Y

 

https://youtu.be/mqCRRkAH4bk

 

Hallelujah

https://youtu.be/gUCaxQrXk00

 

 

 

วันอังคารที่ 28 กรกฎาคม 2020

สัปดาห์ที่ 17 เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

ยรม 14 ข้อ 17-22 

มธ 13:36-43

 

พระเยซูเจ้าทรงใช้อุปมาเรื่อง “ข้าวละมาน” 

เพื่อสอนศิษย์ของพระองค์ ให้เข้าใจว่า 

“ผู้ที่จะตัดสิน”..ว่าอะไร “ดีหรือชั่ว” คือ 

พระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว และพระองค์จะทรงใช้

ฑูตสวรรค์ของพระองค์ในการแยกแยะ

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

“พลังแห่งพระวาจา” 

วันอังคารที่ 28 กรกฎาคม 2020

สัปดาห์ที่ 17 เทศกาลธรรมดา

 

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

 

“แยกจากประชาชน…” (มธ 13:36-43)

 

คริสตชนคือผลแห่งการหว่านของพระคริสตเจ้า

เพื่อจะเข้าใจจิตตารมณ์ของพระองค์

บางครั้งก็จำเป็นต้องแยกจากสังคมสักครู่

เพื่อกลับเข้าอยู่กับพระองค์

ให้พระองค์เป็นพลังของเรา

ที่ทำให้เรากลับออกไป

เจริญชีวิตอย่างเข้มแข็ง

จนกว่าพระองค์จะเสด็จมาอีกครั้ง...

 

________________

 

“แยกจากประชาชน” คือคำแรกของพระวรสารวันนี้ และไปจบที่คำว่า “ใครมีหูก็จงฟังเถิด” ... ดูประทบกระทั่งยังไงไม่รู้... “ใครมีหู ก็จงฟังเถิด...” เหมือนกำลังจะบอกว่า ปัญหาของประชากรของพระเจ้าที่พลาดพลั้งต่อพระองค์ เพราะ “การไม่ฟังพระองค์” ประมาณนั้น...

 

เราได้ไตร่ตรองพระวาจาตอนนี้มาในวันเหล่านี้หลายครั้ง แรงบันดาลใจจากพระวาจาทำให้เราต้องเข็มแข็ง เพื่อเราจะไม่กลายพันธุ์เป็นข้าวละมานในวันเก็บเกี่ยว แต่ตรงกันข้าม เพราะความดีของเราในการเป็นข้าวพันธุ์ดีของพระเจ้า เราต้องทำให้ข้าวละมานกลับกลายมาเป็นข้าวพันธุ์ดีไม่ใช่หรือ...

 

พี่น้องครับ เมื่อครั้งที่ผมทำงานอภิบาลอยู่ที่ประจวบคีรีขันธ์ ผมสร้างสวนเล็กๆ ไว้ต้อนรับสัตบุรุษผู้มาเยือน จะได้เป็นที่สงบจิตสงบใจท่ามกลางธรรมชาติ ในการอยู่กับพระเจ้าด้วยการเข้าเงียบ หรือการฟื้นฟูจิตใจ ผมเริ่มต้นด้วยการปลูกต้นไม้มากมายครับ และมีไม้ชนิดหนึ่งที่สายพันธุ์ของมันใกล้เคียงกัน ผมมีชนิดละต้นครับ ผมปลูกมาหลายปี มาถึงปีที่ห้า ซึ่งเป็นปีสุดท้ายก่อนที่ผมจะย้าย ผมสังเกตว่ามันกลายพันธุ์จนแทบไม่เหลือความเป็นตัวของมันตอนที่ผมซื้อมาเลยครับ เพราะทุกต้น มีลายบนกันไปหมด ในหนึ่งต้นมีใบที่หลากหลาย จนกลายเป็น “มอมแมม” ไปเลย แม้ว่ามันจะสวยไปอีกแบบ แต่คือ “มันกลายพันธุ์ไป” ครับ

 

เอ... ภาพนี้ดูเหมือนเข้ามาในการไตร่ตรองของผมในการไตร่ตรองเรื่องข้าวละมานเลยครับ ชีวิตที่กลายเป็นสิ่งที่เปลี่ยนไปนั้น มันเป็นไปในทางที่ดีหรือไม่ดี... มันคือภาพของความอดทน ความมั่นคงในความเป็นตัวตนของตนเองที่ได้ถูกสร้างมาอย่างดี ด้วยความไม่เหมือนกับใครๆ... ดังนั้น มันเป็นไปได้ครับ ต้นไม้ที่อยู่รวมกัน บางที มันปนกันไปจนกลายพันธุ์ไปได้ครับ

 

คำว่า “Sanctuary” ที่เราใช้เรียกสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ที่แยกออกจากพื้นที่ปกติของวัด คงเป็นคำที่ให้ความหมายดีจริงๆ ในการไตร่ตรองพระวาจาวันนี้ ด้วยมันคือ “การแยก” ครับ และสองประโยคตอนต้นและตอนท้าย เหมือนเป็นคำถามว่า “มีหูไหม...”และ “มีหูไว้ฟังหรือเปล่า...” 

 

การแยกออกจากประชาชน ที่ทำให้บรรดาศิษย์มีโอกาสอยู่กับพระเยซูเจ้าตามลำพังอีกครั้ง ให้ความหมายที่ดีจริงๆ ในการไตร่ตรองพระวาจาของพระเจ้าวันนี้ เพราะบางครั้งท่ามกลางโลก มันมีเสียงมากมาย จนเราไม่รู้จะฟังอะไร และบางทีก็ฟังอะไรไม่เข้าใจเลย... การแยกออกจากประชาชน จึงให้แรงบันดาลใจกับเราผู้ฟังพระวาจาของพระเจ้า ได้กลับไปอยู่ร่วมกับพระเยซูเจ้าตามลำพัง ณ ที่ที่จะไม่มีเสียงของใคร นอกจากเสียงของพระองค์...

 

พี่น้องที่รักครับ ในแต่ละวัน เรามีเวลาเพื่อฟังพระเยซูเจ้าบ้างไหม... เริ่มต้นที่การให้เวลากับสมาชิกในครอบครัว ให้เวลากันและกัน เพื่อทำให้เราตระหนักว่า เราเป็นครอบครัวเดียวกัน... น่าเสียดาย ที่หลายครั้ง เรามีเวลาให้คนมากมาย “คุณลูกค้าครับ”... ไปจนกระทั่ง “น้องหมา น้องแมวจ๋า” แต่พอเข้ามาในบ้าน กลายเป็น “อีเมีย ไอ้ผัว”... โอ้ พี่น้องครับ เรามีหูไว้ฟังคนมากมาย แต่บางที เราลืมฟังกันและกันบ้างหรือเปล่า นั่นคือสมาชิกในครอบครัวของเราครับ... เมื่อเราฟังกันและกันเข้าใจแล้ว กลับไปฟังพระเยซูเจ้า เราจะพบว่า หูของเราจึงจะสามารถซึมซับความเป็นศิษย์พระเยซูได้อย่างแท้จริง หากเรามีเวลาเพื่อกันและกันบ้าง มีเวลาเพื่อพระเยซูเจ้าบ้าง มีเวลาที่จะอยู่ด้วยกัน เพื่อฟังกันและกัน

 

ข้าแต่พระเจ้า ขอพระองค์ทรงประทับอยู่ในเวลาที่ลูกเหน็ดเหนื่อย ขอทรงแยกลูกออกไปพักผ่อนกับพระองค์ ขอทรงกระตุ้นจิตตารมณ์แห่งการเป็นศิษย์ของพระองค์ในจิตวิญญาณของลูกให้เข้มแข็งเสมอเทอญ

 

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

 

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)

 

 

วันอังคารที่ 28 กรกฏาคม 20 สัปดาห์ที่ 17 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน ยรม 14:17-22 / มธ 13 :36-43

บรรดาสานุศิษย์จะต้องเรียนรู้เพิ่มเติมจากพระเยซูเจ้า พระอาจารย์ของพวกเขา ขณะที่พระองค์ทรงหว่านเมล็ดพันธ์ที่ดีลงไปในผืนนา ปรากฏว่ามีเมล็ดพันธ์ที่ไม่ดี ได้ถูกมารร้ายหว่านลงไปในผืนดินเช่นเดียวกันในเวลากลางคืน เมล็ดพันธ์ที่ดี คือ บุตรของพระราชัยสวรรค์  ที่มีความหมายว่า พระเยซูเจ้าได้หว่านเมล็ดพันธ์ดี ได้ทรงบำรุงรักษาเรา จนถึงวันสุดท้ายที่จะมาถึง เมื่อพระเป็นเจ้าทรงทำสิ่งที่ดีดีสำหรับเรา พระองค์ทรงทำให้เราเจริญเติบโตขึ้น มารร้ายได้ทำสิ่งที่ไม่ดีลงไป เพื่อทำลายล้างเรา ในโลกนี้มีความเลวร้ายมากมาย ที่มากระทบต่อความเป็นอยู่ของเรา เป็นสิ่งที่เราไม่อาจปฏิเสธ หรือหลบหลีกไปได้ แต่บุตรของพระราชัยสวรรค์ จะไม่ปล่อยให้สิ่งเลวร้ายเข้ามาในตัว เพื่อทำร้ายพวกเขา สำหรับพวกเขาแล้ว การเก็บเกี่ยว คือ การได้รับความสุขนิรันดร บางคนอาจคิดว่า นั่นคือการจบสิ้นของทุกสิ่ง ที่หมายถึงการได้รับโทษนิรันดร

บุตรแห่งมนุษย์ คือ พระเยซูคริสตเจ้า จะหว่านเมล็ดพันธ์ที่ดี ที่หมายถึงการประกาศพระวรสาร พระองค์ทรงประกาศเป็นการส่วนพระองค์ และบรรดาศาสนบริกรทั้งหลาย จะทำหน้าที่แทนพระองค์ พระญาณสอดส่อง และพระจิตเจ้า จะเป็นผู้นำความจริงไปสู่มนุษยชาติ ด้วยวิธีการต่างๆ เมล็ดพันธ์ที่ดีนี้ จะถูกนำไปหว่านทั่วโลก จะไม่กำหนดเฉพาะชาติใดชาติหนึ่ง หรือประชาชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเท่านั้น บุตรของพระราชัยสวรรค์ คือ บรรดาคริสตชน ที่พระองค์ได้ทรงไถ่กู้และได้สิ้นพระชนม์เพื่อพวกเขา  พวกเขาคือผลผลิตของพระองค์ แต่ว่ายังมีคนที่ไม่ดีอยู่ท่ามกลางพวกเขา มีทั้งคนที่เสแสร้ง และคนที่ไม่มีความเชื่อ ที่เป็นผลงานของมารร้าย...เราจะทำติดตามพระเยซูเจ้าด้วยความซื่อสัตย์ได้อย่างไร? เพื่อที่จะเตรียมตัวให้พร้อม เพื่อรับการพิพากษาครั้งสุดท้าย.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)