วันอังคารที่ 30 มิถุนายน 2020 สัปดาห์ที่ 13 เทศกาลธรรมดา

 

 

 

อย่าให้ความกลัวในสิ่งใดๆ...ทำให้ใจเธอหวั่น

อย่าให้อุปสรรคใดๆทำให้เธอขาดความเชื่อ

เพราะพระองค์ทรงตรัสไว้อย่างชัดเจนว่า..

"ถ้าเจ้าเชื่อ เจ้าจะเห็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า"

 

บทอ่านประจำวันอังคารที่ 30 มิถุนายน 2020

สัปดาห์ที่ 13 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/raGZWxBGOOc

 

https://youtu.be/qVT4s7-W7sA

 

Take My Hand, Precious Lord

http://youtu.be/ZNrVed6dP6s

 

 

วันอังคารที่ 30 มิถุนายน 2020

สัปดาห์ที่ 13 เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

อมส 3:1-8, 11-12

มธ 8:23-27

 

บ่อยครั้งที่พบกับ ปัญหา อุปสรรค

เมื่อศิษย์ลังเล สงสัย ไม่แน่ใจในความเชื่อ

แล้วหันมาหาพระเยซูเจ้า เพื่อร้องขอความช่วยเหลือ

เมื่อนั้น พระเยซูเจ้า เข้ามาเป็นผู้ช่วยเหลือ

จัดการกับปัญหา 

 

เสียงของพระเจ้าตอกย้ำ 

ผ่านทางประกาศกอาโมส 

ต่อประชากรผู้มีความเชื่อ 

ไม่มีอะไรที่พระเจ้ายอมให้เกิดขึ้น 

โดยไม่ได้ทรงจัดเตรียม 

เพียงแต่จำเป็นต้องอดทน 

รอคอยเวลาของพระองค์

 

หมายเหตุ..

การจะต่อสู้ เพื่อผ่านช่วงเวลาที่โหดร้าย...

ต้องการ หัวใจที่เข้มแข็ง อดทน

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

วันอังคารที่ 30 มิถุนายน 20 สัปดาห์ที่ 13 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน อมส 3:1-8; 4:11-12 / มธ 8:23-27

หนังสือ "ชีวิตสอนอะไรเราบ้าง : Life Lessons"  เต็มไปด้วยเรื่องราวของผู้ใกล้ตายหรือผู้ที่เคยผ่านประสบการณ์เจียนตาย แต่เนื้อหาทั้งหมดล้วนเกี่ยวกับ "คุณค่าของชีวิตและบทเรียนในการดำเนินชีวิต" ผู้เขียนได้ถอดบทเรียนจากประสบการณ์ของผู้ใกล้ตาย ทั้งนี้ก็เพราะตระหนักว่าคนที่อยู่ปลายสุดของชีวิตนั้นย่อมเห็นชีวิตได้แจ่มชัดมากที่สุด เขาไม่เพียงแต่ประจักษ์แก่ใจว่าชีวิตนั้นไม่เที่ยง หากยังเห็นว่าอะไรคือสิ่งที่มีคุณค่าอย่างแท้จริงของชีวิต สำหรับคนที่ไกลโรค ไกลความตาย แม้จะ "รู้" ว่าชีวิตนั้นมีระยะที่จำกัด แต่นั่นก็เป็นแค่ "ความคิด" ยังไม่ "รู้สึก" หรือรู้ซึ้งถึงใจ และบ่อยครั้งก็อาจจะหลงลืมเพาะมัวเพลิดเพลินกับความสุขสนุกสนาน หาไม่ก็ง่วนอยู่กับการแสวงหาทรัพย์สมบัติ ชื่อเสียง อำนาจ เพราะคิดว่านั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับชีวิต ต่อเมื่อใกล้ตายจึงรู้ความจริงว่า สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถเป็นที่พึ่งที่แท้จริงได้

ทำไมเมื่อก่อนชีวิตเรามีความสุขมากกว่านี้ ตอนเด็ก ๆ มีแต่เล่นซน ตื่นมาก็กิน กิน กิน เล่น นอน

โตขึ้นมาอีกนิดก็มีเรียน  ตื่น กิน เรียน เรียน กิน นอน โตขึ้นมาอีกนิด เรียนมหาวิทยาลัย ก็มีเรื่องให้คิดมากขึ้นกว่าเดิมเรื่อย ๆ มา ยิ่งโตขึ้นยิ่งสังคมกว้างมาขึ้น ยิ่งมีอะไรให้คิดมากมาย เจอหนัก ๆ เยอะ ๆ บ้างคนก็ท้อ ก็อดนึกตอนเด็กไม่ได้ อยากกลับไปเป็นเด็ก  แค่ ตื่นมากินกินและนอน อิจฉาตอนเด็กที่ไม่ต้องได้มาคิดมาเจออะไรมากมายให้คิดตลอดเวลานี้ แค่ชีวิตเดินมาแค่ 20 กว่าปี ยังเจออะไรมากขนาดนี้ เหนื่อยและท้อ แต่ชีวิตคนเรายังต้องเจออะไรอีกมากมาย ยังไม่ได้เจอครบทุกเรื่องราวในชีวิตเลย

ขณะที่บรรดาสานุศิษย์ได้พบพายุในทะเลสาบกาลิลี พวกเขาคิดว่าอันตรายนั้น คือ ลมพายุ ที่อยู่นอกเรา แต่ในเวลาต่อมา พวกเขาได้เรียนรู้ว่า พายุที่แท้จริงนั้นอยู่ภายในใจของพวกเขา เพราะพวกเขาขาดความเชื่อ ถ้าพวกเขาไม่มีความเชื่อแล้ว ชีวิตของพวกเขาที่ต้องเผชิญกับมรสุมชีวิต จะมีแต่ความเสี่ยง  ที่จะเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เรื่องมรสุมในทะเลสาบกาลิลีให้บทเรียนในชีวิตแก่เราอย่างไร? มรสุมชีวิตอาจเกิดขึ้นทันทีทันใด แต่เราอย่าลืมว่า พระเยซูเจ้าทรงอยู่เคียงข้างเราเสมอ เราต้องร้องเรียกหาพระองค์เสมอ.

 

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)