วันศุกร์ที่ 26 มิถุนายน 2020 สัปดาห์ที่ 12 เทศกาลธรรมดา

 

 

อย่าให้ความกลัวในสิ่งใดๆ...ทำให้ใจเธอหวั่น

อย่าให้อุปสรรคใดๆทำให้เธอขาดความเชื่อ

เพราะพระองค์ทรงตรัสไว้อย่างชัดเจนว่า..

"ถ้าเจ้าเชื่อ เจ้าจะเห็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า"

 

บทอ่านประจำวันศุกร์ที่ 26 มิถุนายน 2020

สัปดาห์ที่ 12 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/2m7pyA0Tl4E

 

https://youtu.be/KfhyNmXYPjg

 

เมื่อลูกได้เชื่อ 

http://youtu.be/T1jREr72LsU

 

 

วันศุกร์ที่ 26 มิถุนายน 2020

สัปดาห์ที่ 12 เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

2 พกษ 25:1-12 

มธ 8:1-4

 

ความสุภาพ ถ่อมตนในความเชื่อ ของคนโรคเรื้อน

แสดงออก ด้วยการไม่เรียกร้อง 

ขอให้พระเยซู ทำในสิ่งที่ตนต้องการ 

เพื่อหายจากโรค เขากล่างอย่างซื่อ ๆ เพียงว่า

“ถ้าพระองค์พอพระทัย ก็ทรงรักษาข้าพเจ้าให้หายได้”

 

หมายเหตุ..

ความอ่อนน้อม ถ่อมตน

ทำให้คนงดงาม

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

วันศุกร์ที่ 26 มิถุนายน 20 สัปดาห์ที่ 12 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน 2พกษ 25:1-12 / มธ 8:1-4

ในการล้อมและยึดกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งกรุงบาบิโลนได้ยกกองทัพเข้ามาในยึดกรุงเยรูซาเล็ม เราได้เรียนรู้สภาพแวดล้อมการล้อมและยึดครองจากประกาศกเยเรมีย์ ที่ได้กล่าวคำทำนายในนามของท่าน และที่ปรากฏอยู่ในหนังสือเพลงคร่ำครวญ การล้อมและการยึดครองนั้นใช้เวลาประมาณ 1 ปีเจ็ดเดือน ในรัชสมัยของกษัตริย์เศเดคียาห์ ได้เกิดการกันดารอาหารอย่างสาหัส จนไม่มีอาหารสำหรับประชาชน จนถึงขึ้นที่แม่กินลูกๆเป็นอาหาร (พคค 2:20) เมื่อไม่สามารถจะต้านทานได้ กษัตริย์เศเดคียาห์และบรรดาทหารได้ทรงหลบหนีในเวลากลางคืน แต่ได้ถูกจับตัวที่ทุ่งเมืองเยริโก (ยรม 39:4,39:5) ในขณะเดียวกันศัตรูได้ยึดครองเมือง และได้ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเหี้ยมโหด พระวิหาร พระราชวัง และบ้านของเศรษฐีได้ถูกปล้น และถูกเผา กำแพงเมืองได้ถูกทำลาย และประตูเมืองได้ถูกทำลายเช่นกัน (พคค 2:9) เกิดการฆ่าหมู่ประชาชนตามถนนหนทางต่างๆ(พคค 2:3-4)

พระเยซูเจ้าเสด็จเข้ามาใกล้กับคนโรคเรื้อน ทรงสำแดงความใจดี และความเมตตากรุณาของพระองค์ ดังนั้น คนโรคเรื้อนคงรู้สึกความจริงนี้บ้างเพราะได้ “มาเฝ้าพระองค์ คุกเข่าอ้อนวอนว่า “ถ้าพระองค์พอพระทัย พระองค์ย่อมทรงรักษาข้าพเจ้าให้หายได้” น่าสังเกตว่าการที่คนเป็นโรคเรื้อนเข้ามาใกล้พระเยซูเจ้าเป็นการทำสิ่งที่ผิด ทำสิ่งที่ธรรมบัญญัติห้าม แต่เขาคงจะสิ้นหวังแล้วจึงกล้าทำสิ่งที่ผิด เขาอาจเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับพระเยซูเจ้าจึงคุกเข่าลงวอนขอพระองค์ เพราะคิดว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้ที่มีพระอานุภาพของพระเจ้า เขาถ่อมตน โดยมีความหวังว่าพระองค์จะทรงเข้าใจตน และประโยคที่เขาใช้ “ถ้าพระองค์พอพระทัย พระองค์ย่อมทรงรักษาข้าพเจ้าให้หายได้” เป็นคำภาวนาที่กล้าหาญจริง ๆ เพราะคนเป็นโรคเรื้อนคิดว่า พระเยซูเจ้าทรงมีอำนาจสูงกว่าโมเสสและประกาศกเอลีชาอย่างแน่นอน เขาเชื่อว่าถ้าพระเยซูเจ้าตรัสเพียงวาจาเดียวเขาก็จะหายจากโรค แต่พูดตรงไปว่า “ถ้าพระองค์พอพระทัย” เหมือนกับว่าพระเยซูเจ้าเป็นพระเจ้านั่นเอง.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)