วันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน 2020 สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา

 

 

 

ถ้ามีความรัก ก็มีความอดทน ...

แม้เมื่อเขาทำให้เราผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า

เราก็ยังมองที่ส่วนดีของเขาเสมอ

หวังเสมอ เชื่อเสมอ อธิษฐานเผื่อเสมอ

 

บทอ่านประจำวันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน 2020

สัปดาห์ที่ 10  เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/HeZbdybOWH8

 

https://youtu.be/TYy1r97NOto

 

จงอย่าได้กลัวเลย

https://youtu.be/HrYAnRdNAsg

 

 

 

วันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน 2020

สัปดาห์ที่ 10  เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

1 พกษ 19:9ก, 11-16

มธ 5:27-32

 

พระเยซูเจ้าทรงย้ำกับศิษย์ของพระองค์

ในการติดตามพระคริสตเจ้า สิ่งที่เป็นสาเหตุ

เป็นอุปสรรค ให้หลงทาง จำเป็นต้อง ... “ตัด”

เพื่อจะไปให้ถึงเป้าหมาย

 

เมื่อเอลียาห์ ตัดความกลัวออกจากจิตใจ

รับฟังคำแนะนำของพระเจ้า

แล้วกลับมาเดินในวิถีทางของพระเจ้า

ท่านสามารถ กลับไปทำหน้าที่ของตน 

 

หมายเหตุ..

ตัด .. ที่ต้องใช้ความพยายาม

คือ ตัดใจ..

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน 20 สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน 1พกษ 19:9ก,11-16 / มธ 5:27-32

เพราะฉะนั้น เวลาเรามีความทุกข์ ก็อย่าเข้าใจว่า เรามีความทุกข์ เวลาเรามีความสุข ก็อย่าเข้าใจว่า เรามีความสุข ไม่เช่นนั้นเราต้องเป็นคนบ้า ร้องไห้บ้าง ร้องเพลงบ้าง ตามประสาคนบ้า  เรารักในสิ่งใด จะต้องจากในสิ่งนั้น ช้าหรือเร็วมันอีกเรื่องหนึ่ง เรายืนอยู่บนสนามชีวิต ต้องต่อสู้อุปสรรคทุกรูปแบบ จนกว่าจะปิดฉากละครแห่งชีวิต ด้วยการตายลงไป กายพิการ แต่ใจไม่พิการ ใจพิการ แต่กายไม่พิการ อย่างไหนดีกว่ากัน ?

พระเยซูเจ้าทรงให้ความสำคัญกับการหลีกหนีบาปและการไม่เป็นที่สะดุด “ผู้ใดเป็นเหตุให้คนธรรมดาๆ ที่มีความเชื่อเหล่านี้ทำบาป ถ้าเขาจะถูกผูกคอด้วยหินโม่ถ่วงในทะเลก็ยังดีกว่ากระทำดังกล่าว” (มก 9:42) ทรงมองว่าการเป็นที่สะดุดทำให้ผู้บริสุทธิ์ตกในบาป เป็นเรื่องใหญ่และถือเป็นความผิดหนัก สมควรเอาหินโม่ผูกคอถ่วงทะเล หินโม่ที่ชาวยิวใช้บดข้าวสาลีหรือลูกมะกอกเทศ ทำจากหินขนาดใหญ่มาก ต้องใช้สัตว์หลายตัวลากถึงทำงานได้

การเป็นที่สะดุดคือการเป็นสาเหตุให้ผู้อื่นล้มลงหรือหลงผิด ชาวยิวถือว่าบาปที่ให้อภัยไม่ได้คือการสอนผู้อื่นให้ทำบาป เพราะการทำเช่นนั้นก่อให้เกิดปฏิกิริยาแบบลูกโซ่ เมื่อเขาได้รับการสอนให้ทำบาป เขาย่อมสอนผู้อื่นให้ทำบาปจนทุกคนตกในบาปเหมือนกัน โดยเฉพาะคนที่ความเชื่อยังน้อย หากได้รับการชักนำหรือเห็นแบบอย่างไม่ดีของเรา ย่อมทำให้เขาหลงผิดหรือตกในบาปได้ง่าย บาปแห่งการเป็นที่สะดุดจึงเป็นเรื่องร้ายแรงและไม่น่าให้อภัย

คริสตชนปัจจุบันไม่ได้รับผลกระทบจากการเบียดเบียน เหมือนบรรดาศิษย์ได้รับขณะที่นักบุญมาระโกเขียนพระวรสาร แต่ความเชื่อและชีวิตนิรันดรของเรากำลังได้รับการท้าทายจากค่านิยมของโลกปัจจุบัน ศิษย์พระคริสต์ต้องดำเนินชีวิตเป็นตัวอย่างดีสำหรับผู้อื่น หลีกเลี่ยงการเป็นที่สะดุด รู้จักระมัดระวังคำพูด การกระทำ และกิริยาท่าทางของตน เพื่อมิให้เป็นสาเหตุให้ผู้อื่นตกในบาป

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)