วันพุธที่ 10 มิถุนายน 2020 สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา

 

 

 

พระวาจาของพระเจ้า

เริ่มมีชีวิตและเจริญเติบโต

ก็ต่อเมื่อเราฟังแล้ว

นำเอาไปปฏิบัติ

นำเอาไปเป็นชีวิตของเรา

 

บทอ่านประจำวันพุธที่ 10 มิถุนายน 2020

สัปดาห์ที่ 10  เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/Ace85cmud_s

 

https://youtu.be/_LhJKBwibnY

 

Morning has broken

https://youtu.be/0Ok74FeQtJc

 

 

 

วันพุธที่ 10 มิถุนายน 2020

สัปดาห์ที่ 10  เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

1 พกษ 18:20-39

มธ 5:17-19

 

สำหรับผู้ที่เป็นศิษย์ติดตามพระคริสตเจ้า

การปฎิบัติตามข้อกำหนด กฎเกณฑ์ 

อาจมองว่า “เยอะ” …

แต่พระเยซูเจ้าทรงยืนยัน ใครที่ปฎิบัติ 

และสอนคนอื่นให้ปฎิบัติ จะได้ชื่อว่า 

เป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรสวรรค์

 

เมื่อประกาศกเอลียาห์ สอนให้ประชาชนตัดสินใจ

เลือกให้ชัดเจนว่าจะติดตามพระเจ้าเที่ยงแท้ต่อไปหรือไม่

พร้อมกับภาวนาขอเครื่องหมายจากพระเจ้า

พระองค์ทรงสดับฟัง ทั้งยังทำให้คำภาวนาของเอลียาห์เกิดผล 

 

หมายเหตุ..

เราจะได้เห็น ตัวตนที่แท้จริงของเพื่อนเรา

ก็ตอนที่เรา...ทุกข์ยาก...

เราจะได้เห็น ตัวตนที่แท้จริงของคนที่บอกว่ารักเรามาก

ก็ตอนที่ต้องมา ..ลำบาก..ด้วยกัน

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันพุธที่ 10 มิถุนายน 20 สัปดาห์ที่ 10 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน 1พกษ 18:20-39 / มธ 5:17-19

ถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นใหญ่ในพวกท่าน             ผู้นั้นจะต้องเป็นผู้ปรนนิบัติท่านทั้งหลาย (มก10:43)

บางคนรู้สึกเหมือนตนเองเป็นกรวดก้อนเล็กๆ ไร้ค่าปะปนอยู่ในความใหญ่โตมหึมาของหุบผาชัน แต่ถึงเราจะตีค่าตนเองต่ำต้อยเพียงใด พระเจ้าทรงสามารถใช้เราทำการใหญ่ได้ ในคำเทศนาเมื่อต้นปี 1968 มาร์ติน ลูเธอร์คิง จูเนียร์ ได้หยิบยกคำตรัสของพระเยซูจากมาระโก 10 เกี่ยวกับการเป็นผู้รับใช้ เขากล่าวว่า “ทุกคนเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ได้ เพราะทุกคนสามารถรับใช้ คุณไม่จำเป็นต้องมีใบปริญญาเพื่อที่จะรับใช้ คุณไม่จำเป็นต้องพูดถูกหลักไวยากรณ์เพื่อที่จะรับใช้ คุณไม่จำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับเพลโตและอริสโตเติลเพื่อที่จะรับใช้ ขอเพียงคุณมีหัวใจที่เต็มไปด้วยความกรุณา และมีจิตวิญญาณที่เปี่ยมด้วยความรัก”

เมื่อสาวกของพระเยซูทะเลาะกันว่าใครจะได้ตำแหน่งอันทรงเกียรติในสวรรค์ พระเยซูบอกพวกเขาว่า “ถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นใหญ่ในพวกท่านผู้นั้นจะต้องเป็นผู้ปรนนิบัติท่านทั้งหลาย และถ้าผู้ใดใคร่จะเป็นเอกเป็นต้นผู้นั้นจะต้องเป็นทาสสมัครของคนทั้งปวง เพราะว่าบุตรมนุษย์มิได้มาเพื่อรับการปรนนิบัติแต่ท่านมา  เพื่อจะปรนนิบัติเขา  และประทานชีวิตของท่านให้เป็นค่าไถ่คนเป็นอันมาก” (มก10:43-45) เรากำลังรับใช้ด้วยใจยินดีแม้งานที่ทำจะไม่มีใครเห็นหรือไม่? เป้าหมายในการรับใช้ของเราคือเพื่อให้พระเจ้าพอพระทัยมากกว่าที่จะได้รับคำชื่นชมหรือไม่?  ผู้รับใช้แท้ มีทัศนคติดังต่อไปนี้1. คิดถึงคนอื่นมากกว่าตัวเอง เขาจดจ่อกับคนอื่น ไม่ใช่กับตัวเขาเอง  นี่คือความถ่อมใจที่แท้จริง  ซึ่งการถ่อมใจไม่ใช่การคิดว่าตัวเองต้อยต่ำ แต่เป็นการคิดถึงตัวเองน้อยลง น่าเสียดายที่การรับใช้หลายอย่างของเรากลับกลายเป็นการรับใช้ตัวเอง  โดยเรารับใช้เพื่อให้ตัวเองเป็นที่ชื่นชอบ และเพื่อบรรลุเป้าหมายของตัวเราเอง  คิดอย่างผู้ดูแล ไม่ใช่เจ้าของ เขาระลึกเสมอว่าพระเจ้าเป็นเจ้าของทุกสิ่งคุณดูแลจัดการสิ่งต่าง ๆ ที่พระเจ้าไว้ใจให้คุณดูแลอย่างไรบ้าง? สนใจงานของเขาเอง ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นกำลังทำอยู่เขาไม่เปรียบเทียบ วิพากษ์วิจารณ์      หรือแข่งขันกับผู้รับใช้หรือพันธกิจอื่นๆ 

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)