วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน 2020 ระลึกถึงพระนางมารีย์พรหมจารี พระมารดาของพระศาสนจักร

 

 


พระแม่พรหมจารีย์มารีย์ ราชินีแห่งสวรรค์ 

และที่พึ่งของคนบาปทั้งหลาย …

โปรดรวบรวมทุกคนภายใต้ความคุ้มครองของพระแม่ 

โปรดนำทุกคนไปหาพระเยซูคริสตเจ้า 

พระบุตรของพระแม่ด้วยเทอญ


บทอ่านประจำวันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน 2020

ระลึกถึงพระนางมารีย์พรหมจารี พระมารดาของพระศาสนจักร

 

ระลึกถึงนักบุญยุสติน มรณสักขี

 

https://youtu.be/EQzJE4fpkGI

 

https://youtu.be/c5aprkOXdvQ

 

นั่น ... แม่ของเจ้า

https://youtu.be/HMN61qnfFew

 

 

วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน 2020

ระลึกถึงพระนางมารีย์พรหมจารี พระมารดาของพระศาสนจักร

 

ระลึกถึงนักบุญยุสติน มรณสักขี

อ่าน :

2ปต 1:1-7

มก 12:1-12

 

พระเยซูเจ้าเล่าอุปมาเรื่อง คนเช่าสวนองุ่น

เพื่อให้เห็น ผลของความชั่วร้ายจากความโลภ

ความปรารถนาตามราคตัณหา ในทางชั่วร้าย

ที่สุดท้ายแล้ว จะไม่เหลืออะไร 

 

เพื่อดำเนินชีวิต ให้หลุดพ้นจากราคะตัณหา 

ที่มาจากความเสื่อมฝ่ายโลก จดหมายนักบุญเปโตรแนะนำ

ให้ดำเนินชีวิตโดยใช้ ความรัก เพิ่มพูนมิตรภาพฉันพี่น้อง

ใช้มิตรภาพ ฉันพี่น้อง เพิ่มพูน ความเลื่อมใสศรัทธา

ใช้ความเลื่อมใสศรัทธา เพิ่มพูน ความอดทน

ใช้ความอดทน เพิ่มพูน การรู้จักบังคับตน

ใช้การรู้จักบังคับตน เพิ่มพูน ความรู้

ใช้ความรู้ เพิ่มพูน คุณธรรม และทำทุกวิถีทาง

เพื่อใช้คุณธรรม เพิ่มพูน ความเชื่อ

 

***

 

มารีย์ในพันธสัญญาใหม่  ในฐานะมารดาพระเจ้า

ทรงเป็นแบบอย่าง ในการต่อสู้กับการผจญ 

ด้วยการอธิษฐานภาวนา ปฎิบัติตามพระประสงค์ของพระเจ้า 

ที่เชิงไม้กางเขน พระเยซูเจ้าจึงทรงแต่งตั้ง

พระนางให้เป็นแม่ของพระศาสนจักร

 

สมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิสทรงกำหนด

ให้ความศรัทธาต่อพระนางมารีย์พรหมจารีย์ 

ซึ่งเป็นความศรัทธาที่มีมาแต่โบราณ 

ภายใต้พระนาม มารดาของพระศาสนจักร 

ไว้ในปฏิทินของพระศาสนจักร และให้มีการฉลองประจำปี

หลังฉลองพระจิตเจ้า

 

เพื่อ “กระตุ้นให้เกิดการเติบโตของสำนึก

เยี่ยงมารดาของพระศาสนจักรในบรรดาผู้อภิบาล 

บรรดานักบวช และสัตบุรุษ 

พร้อมการเติบโตของความศรัทธาอย่างแท้จริงต่อแม่พระ

 

***

 

นักบุญยุสติน ผู้เปรียบประดุจ กระบอกเสียงของพระศาสนจักร 

ได้สอนคริสตชน ให้รู้จักจิตตารมย์ ความรัก และการแบ่งปันนั้น

เป็นการทำตามคำสั่งของพระเยซูเจ้าที่ว่า “จงทำสิ่งนี้เพื่อเป็นการระลึกถึงเรา” 

 

หมายเหตุ..

ความโลภ ไม่ได้อยู่ที่ตัววัตถุ..

แต่มันฝังอยู่ในใจ คือ ความอยาก

แม้นหาก มากมี ขนาดไหน 

ถ้าใจ ยังอยาก...สิ่งมากมายที่มี

ก็ยังไม่พอ..

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ  พรหมภักดี)

 

วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน 20 สัปดาห์ที่ 9 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน 2ปต 1:1-7 / มก 12:1-12

ทำไมพระบุตรของพระเป็นเจ้า จึงจำเป็นต้องเกิดจากพระนางพรหมจารีมารีอา ต้องถูกปฏิเสธและทนทุกข์ทรมาน ถูกทรยศ และสิ้นพระชนม์อย่างโหดร้ายบนไม้กางเขน? ความรักของพระเป็นเจ้าไม่มีที่สิ้นสุด พระองค์ทรงสร้างมนุษย์ด้วยความรักเพื่อความรัก ให้มนุษย์ผูกสัมพันธ์กับพระองค์ และกันและกัน ด้วยความรักที่ไม่แบ่งแยก ด้วยสันติสุข และด้วยมิตรภาพ ความรักที่แท้จริงเป็นการเสี่ยง และต้องยินดีมอบทุกสิ่งให้แก่คนที่ตนรัก ด้วยความรักและชีวิต พระเป็นเจ้าทรงมอบอิสรภาพและความรับผิชอบให้มนุษย์ เป็นเสรีภาพที่จะเลือกทำดีหรือชั่ว เพื่อความเป็นหนึ่งเดียว หรือความแตกแยก เพื่อสันติภาพหรือการต่อสู้ เพื่อชีวิตหรือความตาย

ไม่มีใครเกิดมาเพื่อเกลียดใครอีกคนหนึ่ง เพียงเพราะคนผู้นั้นมีสีผิว ศาสนา และภูมิหลังที่ต่างไปจากเรา คนเราต้องเรียนรู้ที่จะเกลียด ซึ่งหากสามารถเรียนรู้ที่จะเกลียดได้ ก็ต้องเรียนรู้ที่จะรักได้เช่นกันเพราะ โดยธรรมชาติแล้ว ความรักมันก่อเกิดขึ้นมาในใจของคนเราได้ง่ายกว่าความเกลียดชังนั่นเอง...ความเป็นอิสรภาพนั้น มันไม่ใช่เฉพาะแค่การหลุดพ้นจากโซ่ตรวน หากแต่เป็นการใช้ชีวิต ที่เคารพและยกระดับอิสรภาพของผู้อื่นได้ดีขึ้นตามมา...โดยพื้นฐานแล้วผมเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี ผมบอกไม่ได้ว่ามันเป็นมาจากสัญชาติญาณ หรือเพราะการอบรมเลี้ยงดูที่ได้รับมา ในส่วนหนึ่งของการมองโลกในแง่ดี คือการเชิดหน้าสู่ท้องฟ้า และก้าวเดินไปยังทางข้างหน้า มีช่วงเวลามืดมนมากมายที่ความศรัธาในด้านมนุษยธรรมของผมนั้นต้องถูกทดสอบอย่างหนัก แต่ผมก็ยอมแพ้ตัวเองให้กับความสิ้นหวังนั้นไม่ได้ เพราะความสิ้นหวังนั้น จะนำพาไปสู่ความตาย…ถ้าเราอยากจะสร้างสันติกับศัตรู เราต้องจับมือกันกับศัตรู แล้วศัตรูนั้นก็จะกลายเป็นเสมือนพันธมิตรหนึ่งของเรา...ความรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่ที่สุดนั้น หาใช่การที่เราไม่เคยล้ม หากแต่เป็นการที่เราลุกขึ้นมาได้ในทุกครั้งที่เราล้มลง…และคนที่กล้าหาญ หาใช่คนที่ไม่เคยรู้สึกถึงความกลัว หากแต่เป็นคนที่เอาชนะความกลัวเหล่านั้นได้!

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)