วันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคม 2020 สัปดาห์ที่ 6 เทศกาลปัสกา

 

 

 

ขอพระเจ้าทรงสดับคำร้องทูลของท่าน

และขอทรงนำท่านในทางแห่งน้ำพระทัยของพระองค์

เพราะไม่มีทางไหนที่จะดีไปกว่า..ทางที่พระเจ้าจัดเตรียม

 

บทอ่านประจำวันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคม 2020

สัปดาห์ที่ 6  เทศกาลปัสกา

https://youtu.be/lH7PDQmGu18

 

https://youtu.be/ndu46Xv_w_8

 

เชิญพระจิต

https://youtu.be/24hs_-iDa1w

 

 

วันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคม 2020

สัปดาห์ที่ 6  เทศกาลปัสกา

อ่าน :

กจ 18:9-18

ยน 16:20-23ก

 

ในความทุกข์ ความเจ็บปวด จากร่างกาย

ไม่มีความสุข แต่พระเยซูเจ้าทรงสอนศิษย์

ความชื่นชมยินดีจากภายใน สามารถแทนที่ความทุกข์

เหมือนหญิงที่กำลังคลอดบุตร ความชื่นชมยินดี

จากการได้พบบุตร ทำให้นางลืมความทุกข์ เจ็บปวด

 

เมื่อความกลัว เป็นสาเหตุให้เปาโล มีความทุกข์

ในการทำหน้าที่ประกาศข่าวดีที่เมืองโครินธ์

พระเจ้าทรงให้กำลังใจท่าน ด้วยการย้ำว่า

“เราอยู่กับท่าน” เปาโล เปี่ยมด้วยพลังแห่งความหวัง

และทำหน้าที่ของตนต่อไป ได้อย่างสมบูรณ์

 

หมายเหตุ..

วิธีฝึกจิตให้สรรพพร้อม น้อมรับทุกสิ่ง..

จงยินดี กับสิ่งที่ได้มา

และยอมรับ กับสิ่งที่เสียไป

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคม 20 สัปดาห์ที่ 6 เทศกาลปัสกา

บทอ่าน กจ 18:9-18 / ยน 16:20-23ก

เมื่อเปาโลเดินทางมาถึงเมืองโครินทร์ ทุกอย่างดูเหมือนจะเลวลง ท่านไม่มีเงิน อยู่คนเดียว โดยไม่มีเพื่อนร่วมงานเป็นเวลาหลายสัปดาห์ หรืออาจเป็นเวลาหลายเดือน นอกจากนี้ เมืองโครินทร์ยังเป็นเมืองท่า ที่เต็มไปด้วยบาปและการผิดศีลธรรมมากมาย ทำให้เปาโลมีความทุกข์ใจมาก เมื่อสิลาสและทิโมธีเดินทางมาจากมาซิโดเนีย เปาโลตกอยู่ในสภาพของความทุกข์  แต่ท่านก็ยังคงทำงานต่อไป เพื่อให้ชาวยิวเชื่อว่า พระเยซูเจ้า คือ พระเมสสิยาห์ของพระเป็นเจ้า แต่ท่านไม่ประสบความสำเร็จ พวกเขาโต้แย้งทุกอย่าง จนทำให้ท่านกล่าวว่า “ถ้าท่านไม่รอดพ้น ก็เป็นเรื่องของท่าน ข้าพเจ้าไม่รับผิดชอบแล้ว ตั้งแต่นี้ไป ข้าพเจ้าจะไปหาคนต่างศาสนา”

เปาโลได้ให้ตัวอย่างในการรับใช้พระเยซูเจ้าอย่างไร? ประการที่ 1.พระเป็นเจ้าได้บอกเปาโล และเราทุกคนให้มีความกล้าหาญ คืนหนึ่ง องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่เปาโลในนิมิตว่า “อย่ากลัว” คำว่า “อย่ากลัว”เป็นประโยคที่เราพบมากกว่าร้อยครั้งในพระคัมภีร์ แต่ความกลัวไม่ได้มาจากพระเป็นเจ้า เปาโลได้กล่าวอย่างชัดเจนใน ( 2ทธ 1:7-8) พระเป็นเจ้าได้เริ่มบอกเปาโลว่า “อย่ากลัว” แต่บอกว่า “จงกล้าหาญ” เราเองก็ต้องทำเช่นเดียวกัน พระเป็นเจ้าเคยท้าทายให้ออกมาและทำงาน ด้วยความเชื่อ แต่ท่านกลับท้อถอย เพราะความกลัวหรือไม่? ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พระองค์จะกระซิบที่หัวใจของท่านว่า “อย่ากลัวเลย อย่ามีจิตใจแห่งความกลัว แต่จงมีพลัง ความรัก และมีวินัยในตัวเอง”ประการที่ 2. พระเป็นเจ้าได้บอกเปาโลว่า “จงพูดต่อไป อย่าเงียบเลย เพราะเราอยู่กับท่าน ไม่มีใครกล้าทำร้ายท่าน” การที่พระเป็นเจ้าบอกเปาโล “อย่ากลัวเลย”   ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น ? เพราะความกลัวจะทำให้ท่านไม่กล้าพูด ฉะนั้นไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เปาโลจะต้องแบ่งปันเรื่องพระเยซูเจ้า กับชาวเมืองโครินทร์ เช่นเดียวกัน ในสมัยปัจจุบันนี้ โลกไม่ต้องการให้เราพูดอะไรในนามของพระเยซูเจ้า เกี่ยวกับเรื่องฝ่ายจิตใจ เรื่องความเชื่อ เรื่องความรอด และเรื่องความเป็นธรรม ทุกอย่างต้องเก็บไว้ในใจ เป็นเรื่องส่วนตัว ใช่หรือไม่?.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)