วันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม 2020 สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลปัสกา

 

 

 

ท่านที่รักทั้งหลาย เราจงรักกัน 

เพราะความรักมาจากพระเจ้า 

และทุกคนที่มีความรัก ย่อมบังเกิดจากพระเจ้า 

และรู้จักพระองค์

ผู้ไม่มีความรัก ย่อมไม่รู้จักพระเจ้า 

เพราะพระเจ้าทรงเป็นความรัก 

 

บทอ่านประจำวันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม 2020

สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลปัสกา

https://youtu.be/pKH5uNZX-zE

 

https://youtu.be/0BpnYMkXzLE

 

พระเจ้าทรงเป็นความรัก

https://youtu.be/hSCf9orGmCg

 

 

วันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม 2020

สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลปัสกา

อ่าน :

กจ 15:22-31

ยน 15:12-17

 

เพื่อให้พันธกิจเกิดผล สิ่งที่พระเยซูเจ้า

สั่งให้บรรดาศิษย์ และผู้ติดตามได้ปฎิบัติอย่างเคร่งครัด

คือ ให้พวกเขา “รักกัน” พระองค์ทรงทำให้ดูเป็นตัวอย่าง

ด้วยการยอมสละ แม้ชีวิตของตน เพื่อคนที่รัก

 

กิจการอัครสาวกบอกเล่า ถึงวิธีที่ศิษย์ใช้

เพื่อเผชิญปัญหาที่ท้าทาย ด้วยท่าทีแห่งความรักนั้นคือ

พวกเขาใช้ใจแก้ปัญหา เปิดใจ ยอมรับฟังซึ่งกันและกัน

 

หมายเหตุ..

มิใช่ท่าน .. ที่ได้เลือกสรรเรา

แต่เป็นเรา … ที่ได้เลือกสรรท่าน

มอบภารกิจให้ท่านไปทำจนเกิดผล

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม 20 สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลปัสกา

บทอ่าน กจ 15:22-31 / ยน 15:12-17

กิจการแห่งความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเพื่อคนอื่นคืออะไร? พระเยซูเจ้าให้ความหมายของมิตรภาพ ที่เป็นข้อผูกมัดของความไว้วางใจและความสัมพันธ์ ที่คนใดคนหนึ่งต้องการมอบให้คนอื่น เพื่อแสดงถึงความยินดีที่จะมอบตัวเองทั้งครบ ให้แก่คนอื่น แม้แต่การยอมสละชีวิตของตน เพื่อเพื่อนของตน ความรักดังกล่าวเป็นไปได้ และเราอยากให้มีขึ้นอย่างไร? และนี่ คือ เหตุผลของการยอมตาย ของการมีจุดหมายที่แท้จริงของการมีชีวิต และของการมีจุดประสงค์ที่จะตาย

พระคัมภีร์ได้บอกเราว่า พระเป็นเจ้า คือ องค์ความรัก (1ยน 4:8) และทุกสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำล้วนมาจากความรักของพระองค์ที่มีต่อเรา พระองค์ทรงรักเราอย่างมาก จนถึงกับยอมจ่ายทุกอย่าง เพื่อไถ่กู้เราให้พ้นจากการเป็นทาสของบาปและความตาย และนี่คือเหตุผลว่า ทำไมพระบิดาเจ้าจึงได้ทรงส่งพระบุตรสุดที่รักของพระองค์ เพื่อเป็นเครื่องบูชาแทนบาปของเรา  ในการแลกเปลี่ยนความรักที่ยิ่งใหญ่นี้ พระบิดาเจ้าได้ยินดีมอบพระบุตรของพระองค์ เพื่อรับความตายบนไม้กางเขน เพื่อประทานชีวิตนิรันดร และยอมรับเราเป็นบุตรชายหญิงสุดที่รัก ในองค์พระเยซูเจ้า (รม 8:14-17)

พระเยซูเจ้าได้เรียกบรรดาสานุศิษย์ เพื่อเป็นเพื่อนส่วนตัวของพระองค์ พระเยซูเจ้าไม่ใช่แต่เพียงแสดงแก่บรรดาสานุศิษย์ของพระองค์ว่า  พระองค์ทรงดูแลพวกเขา และแสวงหาความผาสุกของพวกเขา พระองค์ทรงยินดีเป็นเพื่อนกับพวกเขา และยินดีอยู่กับพวกเขา เพื่อมีความสัมพันธ์ที่ดี พระองค์ได้ทรงรับประทานอาหารพร้อมกับพวกเขา แบ่งปันทุกสิ่งที่มีกับพวกเขา แม้แต่ในเรื่องเกี่ยวกับใจและความคิดของพระองค์ และพระองค์ได้ทรงใช้เวลา เพื่อทำสิ่งที่ดีดี เท่าที่ทำได้ การรู้จักพระเป็นเจ้าเป็นการส่วนตัว คือ การรู้จักพระเป็นเจ้า ความรักและมิตรภาพของพระองค์  ที่พระองค์มอบให้แก่เราทุกคน...พระเป็นเจ้า คือ บิดาของท่าน พระองค์ทรงต้องการมิตรภาพกับท่าน พระคัมภีร์ได้กล่าวกับอาบราฮัมว่า “อาบราฮัมเชื่อในพระเป็นเจ้า และพระเป็นเจ้าทรงเรียกเขาว่า เป็นเพื่อนของพระองค์”

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)