วันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม 2020 สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลปัสกา

 

ผู้ที่วางใจในพระเจ้า

ก็ได้รับชีวิตนิรันดร์

ผู้ที่มาหาพระองค์

พระองค์จะไม่ทรงละทิ้งเขา

 

บทอ่านประจำวันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม 2020

สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลปัสกา

https://youtu.be/-Jc829jiUFU

 

https://youtu.be/xA134RelYoc

 

ทางชีวิต

https://youtu.be/VujoLZMGbY4

 

 

 

วันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม 2020

สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลปัสกา

อ่าน : 

กจ 13:26-33

ยน 14:1-6

 

เพื่อไม่ให้จิตใจหวั่นไหว 

พระเยซูเจ้าทรงย้ำกับศิษย์ 

ความเชื่อในพระเจ้า และพระเยซู 

จะทำให้พวกเขาเข็มแข็ง 

เพราะพระองค์ทรงเป็น

หนทาง .. ความจริง .. และชีวิต

 

เปาโล ให้กำลังใจ ผู้ที่ติดตามพระคริสตเจ้า

แม้ดูเหมือนว่าพระเยซูจะถูกปฎิเสธ 

ตัดสินลงโทษอย่างอยุติธรรม แต่พระเจ้า

ยังคงอยู่เคียงข้างพระองค์ในพันธกิจ 

พร้อมกับชี้นำ ให้กำลังใจ บรรดาศิษย์และผู้ติดตาม

ให้ทำหน้าที่ของตนต่อไป ด้วยใจที่มั่นคง

 

หมายเหตุ..

หนทางยากลำบาก

สถานการณ์ที่ท้าทาย

ไม่น่ากลัวเท่า

“ใจ” ที่ไม่มั่นคง

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม 20 สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลปัสกา

บทอ่าน กจ 13:26-33 / ยน 14:1-6

จากจดหมายถึงทิโมธี เปาโลได้กล่าวว่า “ทั้งนี้ เพราะมีพระเจ้าเพียงพระองค์เดียว และพระเจ้ากับมนุษย์ ก็มีคนกลางแต่เพียงผู้เดียว  ซึ่งเป็นมนุษย์คนหนึ่ง คือ พระคริสตเยซู” (1ทธ 2:5) และก่อนที่พระเยซูเจ้าจะเสด็จสู่สวรรค์ พระองค์ได้ประกาศว่า “ พระเยซูเจ้าเสด็จเข้ามาใกล้ ตรัสแก่เขาเหล่านั้นว่า ‘พระเจ้าทรงมอบอำนาจอาชญาสิทธิ์ทั้งหมดในสวรรค์และบนแผ่นดินให้แก่เรา เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลาย จงไปสั่งสอนนานาชาติ ให้มาเป็นศิษย์ของเรา ทำพิธีล้างบาปให้เขา เดชะพระนามพระบิดา พระบุตร และพระจิต” (มธ 28:18-19) พระองค์ทรงรวบรวมบรรดาสานุศิษย์ และประชาชนเข้าด้วยกัน เพื่อเป็นสมาชิกของพระอาณาจักรของพระองค์

พระเยซูเจ้าทรงเชิญชวนทุกคน ให้เข้ามาในเมืองสวรรค์ ที่เป็นบ้านของพระบิดา “บ้านของพระบิดาของเรา มีที่อยู่มากมาย” พระองค์จะเสด็จมานำเรากลับไป พำนักอยู่ในสวรรค์ ที่บรรดาผู้มีความเชื่อจะรวมเข้าด้วยกัน พร้อมกับพระตรีเอกภาพ ในฐานะเป็นคนกลาง พระองค์ คือ “หนทาง” ที่เคยเห็นพระเป็นเจ้า และรู้จักพระองค์ ในฐานะเป็น “ความจริง” ที่ได้ทรงกลับคืนชีพ และในฐานะเป็น “ชีวิต”พระองค์ คือ ผู้มีชีวิตนิรันดร

พระสันตะปาปาฟรังซิสได้ตรัสกับบรรดาสามเณร ให้เจริญชีวิตเป็นพระสงฆ์และคนกลาง ระหว่างพระเป็นเจ้าและมนุษย์ ให้มีความยินดี แม้จะต้องแบกไม้กางเขนของตน  ไม่ใช่แบบข้าราชการ ที่สนใจเฉพาะสิ่งที่ตัวเองได้รับประโยชน์ พระองค์ยังได้ตรัสเสริมอีกว่า “มีพระสงฆ์ที่ไม่พอใจในชีวิตของตนเอง”  พวกเขาเหล่านั้นทำร้ายคนอื่น ถ้าไม่ได้เจริญชีวิตเพื่อพระเยซูเจ้า พวกเขาไม่เคยพบสันติสุข คิดแต่เรื่องโครงการต่างๆ และมักจะกล่าวว่า “ฉันไม่ชอบ” เพราะชีวิตของพวกเขาเหินห่างจากพระเยซูเจ้า ที่สามารถนำสันติสุขที่แท้จริงมาให้ พวกเขาไม่มีความสุข ได้แต่บ่น และเจริญชีวิตอยู่ในความเศร้าโศกอย่างเดียว.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)