วันอังคารที่ 17 มีนาคม 2020 ระลึกถึงนักบุญปาตริก พระสังฆราช

 

 

 

ถ้าแม้นความเจ็บปวด

ทำให้ฉันเหมือนพระคริสต์ยิ่งขึ้น 

ฉันก็ยอมที่จะอยู่ในความเจ็บปวด 

เพื่อเมื่อฉันทนสู้ได้แล้ว 

ฉันจะได้มีชีวิตตามพระทัยของพระคริสต์

 

บทอ่านประจำวันอังคารที่ 17 มีนาคม 2020

ระลึกถึงนักบุญปาตริก พระสังฆราช

https://youtu.be/QSW1SIxSwM4

 

https://youtu.be/F6f3GRQfUtU

 

How Great Thou Art

https://youtu.be/aYTKYpnRnAQ

 

 

 

วันอังคารที่ 17 มีนาคม 2020

ระลึกถึงนักบุญปาตริก พระสังฆราช

อ่าน : 

ดนล 3:25,34-43

มธ 18:21-35

 

ในเรื่องความเมตตา และการให้อภัย 

พระเยซูเจ้าทรงสอนศิษย์ของพระองค์

ให้เข้าใจว่า ถ้าปรารถนาจะได้รับพระเมตตา

และการอภัยจากพระเจ้า จำเป็นที่เราจะต้อง

เมตตา ให้อภัยใครที่ทำผิดต่อเราเช่นเดียวกัน

 

เมื่ออาซาริยาห์ ที่เคยใช้ชีวิตเมตตา ช่วยเหลือ

คนรอบข้าง ถึงเวลาที่ท่านภาวนา ร้องขอความเมตตา

ช่วยเหลือจากพระเจ้า พระองค์ทรงสดับฟัง

 

แม้นักบุญปาตริก จะเคยมีประสบการณ์อันเลวร้าย 

ในการถูกขายเป็นทาส ในประเทศไอร์แลนด์

แต่ด้วยการเปิดใจ ให้กับพระเจ้า และผู้คนที่พบเจอ

ท่านสามารถทำให้ชาวไอริช เป็นจำนวนมากกลับใจ 

ส่งผลให้มีธรรมฑูต บรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์มากมาย

จากประเทศไอร์แลนด์

รวมทั้งกลุ่มพลมารี ก็ได้ถือกำเนิดที่นี่เช่นเดียวกัน

 

หมายเหตุ..

การให้อภัย จะปลดปล่อยหัวใจ

เพื่อก้าวไปสู่อิสระ พร้อมกับความเมตตา

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

วันอังคารที่ 17 มีนาคม 20 สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลมหาพรต

บทอ่าน ดนล 3:25,34-43 / มธ 18:21-35

คำว่าคู่ชีวิตกับชีวิตคู่มันอาจจะคล้ายกัน แต่ความหมายต่างกัน ชีวิตคู่ใครๆ ก็มีได้ แต่คู่ชีวิตคืออยู่ด้วยกันไปทั้งชีวิต... คำว่าครอบครัว ไม่มีคำว่าของคุณหรือฉัน มีแต่คำว่าของเรา...คนรักไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่ในเวลาที่เขาต้องการเราต้องอยู่...คนเราไม่รู้หรอกว่าจะจากกันเมื่อไหร่ ตอนนี้ยังมีโอกาสอยู่ด้วยกันก็ทำดีต่อกันไว้ เมื่อวันหนึ่งต้องจากกันไป จะได้ไม่เสียใจทีหลัง...ไม่มีใครถูกใจใครไปหมดทุกอย่าง จงรักกันในข้อดี และให้อภัยในข้อเสียของกันและกัน...ให้ความสำคัญกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก่อนเวลาจะพรากไป ใส่ใจคนที่อยู่ข้างๆ กาย ก่อนที่จะไม่มีใครอยู่ข้างๆ เรา...กว่าจะได้คำว่า "เพื่อน"ที่มาจากใจจริงๆมันไม่ง่ายหรอกนะ รักษาไว้..อะไรที่ทำให้เรารู้สึกไม่ดี ก็ปล่อยไป  แต่อะไรที่ทำให้เรายิ้มได้ รักษาไว้...

เรามักจะคิดว่า การรับพระพรจากพระเป็นเจ้านั้น เป็นเรื่องธรรมดา และเราไม่ค่อยให้ความสนใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง เราสูญเสียพระพรนั้นไป เช่น ขณะที่เราสบายดี เราจะไม่รู้สึกว่า สุขภาพที่ดี เป็นพระพรพิเศษ ที่มีค่ามากกว่าทรัพย์สมบัติใดๆทั้งสิ้น จนกระทั่งวันหนึ่ง เราล้มป่วยลง เราจึงรู้ว่าสุขภาพที่ดีนั้นเป็นพระพรที่พระเป็นเจ้าทรงมอบให้ และมีคุณค่ามากกว่าสิ่งใดๆทั้งสิ้น หรือ ในเวลาเกิดสงคราม เราจึงเห็นว่าสันติภาพนั้นเป็นสิ่งที่เราต้องการมากที่สุด เป็นต้น

บทอ่านจากหนังสือดาเนียลวันนี้  ได้เสนอคำสวดภาวนาของอาซายีอาห์ ที่ได้สวดภาวนเสียงดังอยู่กลางไฟ ท่านเป็นเพื่อนของประกาศกดาเนียล ในบทภาวนาของท่าน เราจะพบการสารภาพความผิดของประเทศชาติ เป็นบทภาวนาที่งดงามและมีชีวิตชีวา จากบทภาวนานี้เอง ที่ทำให้เราเห็นว่า ความทุกข์ยากลำบากที่เกิดขึ้น ได้เปลี่ยนหัวใจ ที่หยิ่งผยองของประชากรอิสราเอล ให้กลับเป็นคนสุภาพถ่อมตน ตอนหนึ่งของบทภาวนามีใจความว่า “วันนี้ ข้าพเจ้าทั้งหลายตัองอับอายทั่วแผ่นดิน เพราะบาปของข้าพเจ้าทั้งหลาย ขอให้จิตใจที่ตรมตรอมและใจที่ถ่อมตน เป็นที่พอพระทัย ...เพราะผู้ที่วางใจในพระองค์ จะไม่ได้รับความอับอาย”

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)