วันพุธที่ 4 มีนาคม 2020 สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต

 

ลูกขอบพระคุณสำหรับกางเขน

ขอบพระคุณสำหรับการทรงไถ่

ขอบพระคุณสำหรับความรักมากมาย

ขอบพระคุณที่ทรงให้กลับสู่ทางพระองค์

 

บทอ่านประจำวันพุธที่ 4 มีนาคม 2020

สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต

https://youtu.be/1oXjgcYnro4

 

https://youtu.be/5D8s2UL-t2g

 

โปรดให้ลูกเชื่อ

http://youtu.be/QdD1v2m2Gio

 

 

วันพุธที่ 4 มีนาคม 2020

สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต

อ่าน :

ยนา 3:1-10

ลก 11:29-32

 

บางคนที่ใจแข็งกระด้าง ทำให้พวกเขา

ไม่สนใจในสิ่งท่ีพระเยซูเจ้า กำลังทำ อันเป็น

เครื่องหมายของความรัก กลับเรียกร้องหา

สิ่งที่ยังมาไม่ถึง พระเยซูเจ้าจึงจำเป็นต้องตอกย้ำ

เครื่องหมายเร่งด่วนสำหรับพวกเขาคือ การกลับใจ

 

โยนาห์ เป็นเครื่องหมายของการกลับใจ 

เมื่อท่านยอมไปกรุงนีนะเวห์ เพื่อทำในสิ่งที่

พระเจ้าจะบอก และแม้ชาวนีนะเวห์ ที่เคยถูกตราหน้า

ว่าชั่วร้าย แต่เมื่อพวกเขาพยายาม กลับใจ

พระเจ้าทรงเมตตา ให้อภัย

 

หมายเหตุ..

เครื่องหมายของการกลับใจ

คือ การปรับปรุง เมื่อรู้ว่าผิด

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

“พลังแห่งพระวาจา”

วันพุธที่ 4 มีนาคม 2020

สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต

 

ผลึกการไตร่ตรองพระวาจาพระเจ้า ผลกระทบต่อชีวิตของข้าพเจ้า

By: Br. Francis Xavier Rerkchai Panuphan, ofm.

 

“เครื่องหมาย...” (ลก 11:29-32)

 

ลูกของพระเจ้า

เจริญชีวิตในความเป็นหนึ่งเดียวกันกับเพื่อนพี่น้อง

ในความเป็นหนึ่งเดียวกับพระเจ้า

ลูกของพระเจ้า

เป็นห่วงเป็นใยในความรอดพ้นของเพื่อนพี่น้องด้วย

 

โยนาห์เป็นเครื่องหมายสำหรับชาวนีนะเวห์

พระคริสตเจ้าเป็นเครื่องหมายสำหรับประชากรของพระองค์

และ ฉันล่ะ

ฉันเป็นเครื่องหมายใดสำหรับพี่น้องชองฉัน ???

________________

 

วันนี้ เรามาถึงอีกมุมหนึ่งของการไตร่ตรองอัตลักษณ์ของการเป็นลูกของพระเจ้า ลูกของพระเจ้าที่ต้องมีความรักและความห่วงใยต่อเพื่อนพี่น้อง ในความที่เราเป็นผู้ที่เป็นลูกของพระเจ้า ผู้ทรงเป็นพระบิดาองค์เดียวกัน นั่นก็คือ คริสตชนย่อมไม่ไปสวรรค์คนเดียว แต่จะนำพี่น้องมากมายไปด้วย 

 

หากพระเจ้าไม่ทรงเป็นการตัดสินลงโทษ แต่ทรงเป็นความรอดพ้นแล้ว นั่นหมายความว่า ลูกของพระองค์ก็ควรจะมีอัตลักษณ์ของการเป็นลูกของพระเจ้าในตัวตนของเขาด้วยมิใช่หรือ... ภาพนี้จริงๆ ครับ ที่เปลี่ยนความคิดของผมในการมาทำงานที่บ้านคลาราแห่งนี้ บ้านที่ครั้งแรกมีปัญหามากมายเพราะบุคคลกลุ่มหนึ่งที่ทำให้เราเสียชื่อเสียง แต่เมื่อผมได้เข้ามาทำงานที่นี่จริงๆ ผมกลับรู้สึกได้รับแรงบันดาลใจจากอัตลักษณ์ของพระคริสตเจ้านี้คือ “พระคริสตเจ้าเสด็จมา ไม่ใช่เพื่อตัดสินลงโทษ แต่เพื่อช่วยให้รอดพ้น” แม้วันนี้ ผมกำลังคิดจะรับผู้ป่วยบางคนกลับมาที่บ้านนี้อีก แม้ว่าเขาจะออกไปจากบ้านของเราด้วยเหตุผลใดก็ตาม แต่ชีวิตที่มีความเปลี่ยนแปลง และมีการกลับใจ นั่นคือความรอดพ้นที่พระเจ้าประทานให้เขาฉันใด ผมก็ไม่ควรจะปฏิเสธเขาไม่ใช่หรือ

 

พี่น้องที่รักครับ สำหรับผม พระวาจาของพระเจ้าในวันนี้ ท้าทายผมจริงๆ หากโยนาห์ เป็นเครื่องหมายให้ชาวนีนะเวห์กลับใจ และพระคริสตเจ้าก็เป็นเครื่องหมายของความรอดพ้นในโลกแล้ว คริสตชน ศิษย์พระเยซูล่ะ เราควรเป็นเช่นใด เราควรเป็นเครื่องหมายในในโลกเราวันนี้

 

ผมออกไปจ่ายตลาดเสมอๆ หลายๆ ครั้งที่ผมรู้สึกว่า ที่ตลาด เราอาจจะไม่สามารถพบความจริงใจได้สักเท่าใดเลย พ่อค้าแม่ค้าที่เอาแต่ขาย เอาแต่กำไร และไม่ได้รักลูกค้าเท่าไรนัก โลกที่มีแต่ “มือใครยาวสาวได้สาวเอา...” “ใครๆ เขาทำกัน...” “ฉันไม่เอา เขาก็เอา...” ฯลฯ ... คำพูดภาษาตลาดที่มีแต่การติฉินนินทากัน คำว่า “ปากตลาด” ที่หมายถึงวาจาที่เลวร้าย ไม่ได้ให้กำลังใจกันเลย... พี่น้องที่รักครับ ที่ตลาดลำไทรไม่ต่างกันกับตลาดอื่นๆ หรอกครับ ผมเคยถูกหลอก ถูกเอารัดเอาเปรียบ และบางครั้ง ไม่อยากเดินผ่านร้านที่เอาเปรียบเรา ไม่อยากซื้ออีกแล้ว มันคือความรู้สึกของผมที่ก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่พระเจ้าให้ผมมีประสบการณ์นี้เช่นเดียวกับพี่น้องหลายๆ คนด้วย... แต่มุมหนึ่งที่ผมภูมิใจเมื่อไปตลาดลำไทร... ลำไทรที่เป็นชุมชนคริสตชนไม่เล็กเลย เป็นชุมชนคริสตชนใหญ่แห่งหนึ่งของศาสนปกครอง หรืออัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ กลับเป็นชุมชนที่ผมมีความภาคภูมิใจในความเป็นคริสตชน ที่เรามีคริสตชนมากมายปะปนอยู่กับพี่น้องต่างความเชื่อ ที่เราเป็นดังเชื้อแป้ง เป็นดังเครื่องหมายของพระคริสตเจ้าท่ามกลางทุกคน... ณ ที่ที่ผมเห็นความน่ารัก ความจริงใจของพี่น้องคริสตชนชาวลำไทร ที่เป็นแบบอย่างของความดี ความรัก และความยุติธรรมในสังคม ในชุมชนแห่งนี้

 

พี่น้องที่รักครับ ในเทศกาลมหาพรตนี้ เราคริสตชนได้ถูกท้าทายอีกครั้ง จากพระวาจาของพระเจ้าในวันนี้ ที่ให้เราได้ไตร่ตรองกันว่า ชีวิตของลูกของพระเจ้าควรเป็นเช่นใด เราควรเป็นเครื่องหมายใดให้กับสังคมไทย ในสภาพแวดล้อมของเรา ผู้ป่วย น้องชายของผมคนหนึ่ง ที่เป็นผู้ช่วยของผม วันนี้ เวลานี้ เมื่อมีโอกาสออกไปข้างนอก เมื่อมีโอกาสไปทานอาหารกับผมบ้าง เขาเริ่มเป็นบุคคล VIP ครับ คือเป็นบุคคลพิเศษแบบคริสตชนครับ ทานอาหารให้เรียบร้อย ไม่หกเลอะเทอะ เก็บจานรวมไว้ด้วยกันก่อนที่จะลุกจากโต๊ะ และเก็บเก้าอี้ให้เรียบร้อยก่อนลุกจากไป น้องชายของผมคนนี้เปลี่ยนไปมาก บัดนี้ เขากำลังเป็นภาพของคริสตชนคนหนึ่งที่ฟังพระวาจาของพระเจ้า และเป็นเครื่องหมายสำคัญของสังคม ที่ผมเองสังเกตว่า มีคนมองพวกเราอยู่ แม้แม่ค้าก็แอบชื่นชมน้องชายคนนี้ เมื่อเขาไม่เหมือนใคร เขาเป็นลูกค้าที่แม่ค้าชื่นชม และนี่แหละ ผู้ที่พบกับความรักของพระคริสตเจ้า เขาย่อมมีชีวิตที่เปลี่ยนไป...

 

ข้าแต่พระเจ้า ขอความรักของพระองค์ที่เป็นเครื่องหมายสำคัญที่ลูกมีประสบการณ์กับรักนี้ ทำให้หัวใจของลูกได้รักเช่นพระองค์เถิด พระเจ้าข้า

 

ขอพระเจ้าทรงอวยพระพรและประทานสันติสุข

 

(แบ่งปันโดยบร.ฟรันซิสเซเวียร์ ฤกษ์ชัย  ภานุพันธ์ Ofm)

 

 

วันพุธที่ 4 มีนาคม 20 สัปดาห์ที่ 1 เทศกาลมหาพรต

บทอ่าน ยนา 3:1-10 / ลก 11:29-32

เครื่องหมายเป็นสิ่งที่สำคัญ เราใช้เครื่องหมายเป็นเครื่องนำทาง และนำเราไปยังเส้นทางที่ถูกต้อง ในพระศาสนจักรเราเห็นเครื่องหมายต่างๆมากมาย ไม้กางเขนเป็นเครื่องหมายของความรักของพระเป็นเจ้า ที่มีต่อเรา รูปปั้นของบรรดานักบุญ คือ เครื่องหมายที่เตือนใจเราว่า กระแสเรียกขั้นพื้นฐานของเรา คือ การเจริญชีวิตสู่ความศักดิ์สิทธิ์ และการรับใช้ เมื่อเราสวดภาวนา เราเริ่มต้นทำเครื่องหมายสำคัญมหากางเขน เพื่อเตือนใจเราว่า พระเป็นเจ้า คือ พระตรีเอกภาพ พระบิดา พระบุตร และพระจิต

ในวันนี้ พระเยซูเจ้าได้ตรัสว่า “คนยุคนี้เป็นคนชั่วร้าย อยากเห็นเครื่องหมาย แต่จะไม่มีเครื่องหมายใดให้เห็น นอกจากเครื่องหมายของประกาศกโยนาห์เท่านั้น “ ประชาชนได้ยินดีกลับใจ เพราะคำเทศนาของประกาศกโยนาห์ พวกเขาได้เปลี่ยนแปลงการดำเนินชีวิต และได้ติดตามเส้นทางเดินของพระเป็นเจ้า จุดประสงค์ของพระวรสารวันนี้ คือ การเป็นทุกข์ถึงบาปและการกลับใจ ในเทศกาลมหาพรตนี้ เตือนให้เราระลึกถึงเครื่องหมายของเถ้า ที่เราได้รับในวันพุธรับเถ้า เถ้าที่โรยไปที่หน้าผากของเรา เป็นเครื่องหมายที่เตือนเราว่า เราไม่มีความหมายใดๆ ถ้าปราศจากพระเป็นเจ้าในชีวิตของเรา

พระเป็นเจ้าเป็นพระเจ้าแห่งความรัก และแห่งความเมตตากรุณา ดังนั้น ให้เรามาหาพระองค์ผ่านทางศีลอภัยบาป และปล่อยให้พระองค์บำบัดรักษาวิญญาณของเรา ศีลอภัยบาปจึงเป็นเครื่องหมายว่า พระเป็นเจ้าจะมิทรงทอดทิ้งเรา พระองค์จะทรงให้อภัยบาปแก่เราเสมอ เพราะพระองค์ทรงรักเรานั่นเอง “โยนาห์เป็นเครื่องหมายสำหรับชาวนินะเวห์ฉันใด บุตรแห่งมนุษย์ก็จะเป็นเครื่องหมายสำหรบคนยุคนี้ฉันนั้น” แต่น่าเสียดาย ที่บรรดาผู้นำทางศาสนาไม่ยินดีรับเครื่องหมาย ที่อยู่ต่อหน้าพวกเขา ซึ่งเคยปฏิเสธคำเทศนาของยอห์น บัปติสต์ และบัดนี้  พวกเขาได้ปฏิเสธพระเยซูเจ้า ในฐานะเป็นพระเมสสิยาห์ และเชื่อฟังพระวาจาของพระองค์ สอดคล้องกับคำทำนายของซีเมโอนที่เคยทำนายว่า “พระเจ้าทรงกำหนดให้กุมารนี้เป็นเหตุให้คนจำนวนมากในอิสราเอลล้มลง หรือลุกขึ้น และเป็นเครื่องหมายแห่งการต่อต้าน” (ลก 2:34)

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)