วันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2020 สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา

 

ข้าแต่พระเจ้า

โปรดให้ลูกเป็นเทียน

ส่องสว่างให้แก่โลกรอบตัว

มากกว่าที่จะคอยสาปแช่งความมืด

 

บทอ่านประจำวันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2020

สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/bm5b8Sj5p_U

 

https://youtu.be/CYrItDS1GSg

 

Go Light Your World

http://youtu.be/CVqR6kTu8lE

 

 

วันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2020

สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา

อ่าน :

อสย 58:7-10

1 คร 2:1-5

มธ 5:13-16

 

เมื่อพระเยซูเจ้า ทรงสอนบรรดาศิษย์โดยใช้อุปมา

เรื่องเกลือ และแสงสว่าง เพื่อเปิดทางให้พวกเขาเข้าใจว่า

เอกลักษณ์ของเกลือ คือ รักษาความเค็ม

เอกลักษณ์ของแสงสว่าง คือ การมองเห็น

ส่วนเอกลักษณ์ของคนที่จะเป็นศิษย์พระเยซูเจ้า คือ

รักษา กิจการแห่งความดี ให้เห็นอย่างชัดเจน

 

เพื่อที่จะเป็นแสงสว่างท่ามกลางโลกนั้น 

ประกาศกอิสยาห์แนะนำ กิจการที่ต้องทำ 

ให้เป็นเอกลักษณ์ คือ แบ่งปันส่ิงที่มี 

ตอบสนองความต้องการของคนที่ทนทุกข์

ไม่ข่มเหง ไม่พูดร้าย ต่อคนอื่น

 

แม้นในกิจการดี ที่เปาโลได้พยายามทำ ด้วยการเทศน์สอน

ท่านพบว่าตนเองยังคงมีความกลัว ความอ่อนแอ

ตามประสามนุษย์ แต่สิ่งที่ เป็นเอกลักษณ์ 

ทำให้ท่านไม่สะดุด คือ การเทศน์สอน 

พูดในเรื่องของพระคริสตเจ้า

 

หมายเหตุ..

จงภูมิใจเถิด...ในสิ่งที่ตน “มี และ เป็น”..

เพราะคนทุกคน ไม่มีใครเหมือนกัน

เราไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือนเรา

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันอาทิตย์ที่ 9 กุมภาพันธ์ 20 

สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน อสย 58:7-10 / 1คร 2:1-5 / มธ 5:13-16

 

         มีสัตบุรุษคนหนึ่งมาหาพระสงฆ์ และบ่นว่า  “ในปัจจุบันนี้ ไม่มีใครกระหายอยากได้พระเป็นเจ้า” 

 

พระสงฆ์ท่านนั้นได้ตอบทันทีว่า “ไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่กระหายอยากได้พระเป็นเจ้า แต่เพราะว่าพวกเราไม่ทำตัวเป็นเกลือ ที่ทำให้อาหารมีรสชาติดีเท่าที่ควรต่างหาก” 

 

ในพระวรสารวันนี้ พระเยซูเจ้าได้ตรัสกับอัครสาวกว่า “ท่านทั่งหลายเป็นเกลือดองแผ่นดิน ถ้าเกลือจืดไปแล้ว จะเอาอะไรมาทำให้มันเค็มอีกเล่า” 

 

ประการที่หนึ่ง ความสะอาดบริสุทธิ์ คือ คุณสมบัติของเกลือ ตามความหมายของพระคัมภีร์ เกลือสะอาดบริสุทธิ์ เพราะไม่มีอะไรเจือปน เช่นเดียวกัน เราต้องมีใจเดียวที่สะอาดบริสุทธิ์ เพื่อพระเป็นเจ้าแต่ผู้เดียว เช่น “จงผสมเครื่องหอมตามศิลปะช่างปรุง เจือด้วยเกลือให้เป็นของบริสุทธิ์และศักดิ์สิทธิ์” (อพย 30:35) 

 

เกลือจึงมีความหมายว่าเป็นของสะอาดบริสุทธิ์  เกลือได้เพิ่มความสะอาดบริสุทธิ์แก่เครื่องถวายบูชา ที่ทำให้ประชากรอิสราเอลมีพลัง  และความเข้มแข็ง ในความสัมพันธ์กับพระเป็นเจ้า 

 

เช่นเดียวกับที่นักบุญเปาโลได้กล่าวในจดหมายถึงชาวโคโลสีว่า “จงให้วาจาของท่านประกอบด้วยเมตตาคุณเสมอ ปรุงด้วยเกลือให้มีรส เพื่อท่านจะได้รู้จักตอบให้จุใจแก่ทุกคน ” (คส 4:6) 

 

ถ้าเกลือหมายถึงส่วนหนึ่งของเครื่องถวายบูชามิสซา การปฏิเสธตัวเอง การตายต่อตัวเอง จึงเป็นส่วนหนึ่งของการเป็นสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้า ถ้าเกลือเป็นเครื่องปรุงอาหารให้มีรสดีขึ้น การเป็นสานุศิษย์ก็ต้องเป็นส่วนช่วยทำให้คนอื่นดีขึ้น

 

ประการที่สอง มีรสชาติพื้นฐาน คือ รสหวาน รสเปรี้ยว รสเค็ม และรสขม ถ้าเกลือทำให้ช๊อกโกแล็ตมีรสหวานขึ้น เราก็ต้องเป็นเกลือที่สามารถทำให้คนอื่นดีขึ้น เช่นการเป็นผู้รับใช้คนอื่น อย่างที่บทอ่านจากหนังสืออิสยาห์ได้กล่าวว่า “จงแบ่งปันอาหารกับผู้หิวโหย นำคนยากจนไร้ที่อยู่อาศัยเข้ามาในบ้าน ให้เสื้อผ้าแก่ผู้ที่ท่านเห็นว่าไม่มีเสื้อผ้าสวม และไม่หันหน้าหนีจากญาติพี่น้อง” 

 

ประการที่สาม เกลือมีรสจืด เพราะมีทรายและดินปนอยู่ ที่มีความหมายว่า ตามปรกติเกลือจะหมดรสเค็ม เพราะมันถูกเจือปนด้วยสิ่งสกปรกนานาชนิด “ท่านจงเก็บรักษาเกลือไว้กับตัวเอง และท่านจะมีสันติสุขต่อกันและกัน” (มก 9:49-50).

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)