วันพฤหัสบดีที่ 30 มกราคม 2020 สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลธรรมดา

 


องค์พระผู้เป็นเจ้า

ทรงมีแผนการอันยิ่งใหญ่

สำหรับทุกก้าวสั้นๆของเราเสมอ  

จงเดินในสันติสุขเถิด

 

บทอ่านประจำวันพฤหัสบดีที่ 30 มกราคม 2020

สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลธรรมดา

https://youtu.be/-vJajeqP7Rw

 

https://youtu.be/H_6OjY9Tvp4

 

Thy Word

http://youtu.be/O9VKSBForJY

 

http://youtu.be/c5alnPtTTLA (ไพเราะมากค่ะ)

 

 

วันพฤหัสบดีที่ 30 มกราคม 2020

สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลธรรมดา

อ่าน    :  

2ซมอ 7:18-19,24-29

มก 4:21-25

 

พระเยซูเจ้าทรงย้ำชัด สำหรับพระเจ้าแล้ว

“ไม่มีอะไรที่ซ่อนอยู่ จะไม่ปรากฎชัด” 

พร้อมกับเตือนว่า …

ถ้าเราปฎิบัติกับผู้อื่นอย่างไร 

เราก็จะได้รับการปฎิบัติอย่างนั้น”

 

เมื่อดาวิด อุทิศชีวิตของตน

ต่อพระเจ้า ด้วยความรัก

พระเจ้าทรงเห็น และพระองค์ทรงเปิดเผย 

ตอบสนองความรักนี้

ด้วยการประทานพระพร

ให้กับดาวิด และครอบครัว

 

หมายเหตุ..

สิ่งที่ทำด้วยความจริงใจ....

ไม่มีอะไรต้องปิดบัง...

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

วันพฤหัสที่ 30 มกราคม 20 สัปดาห์ที่ 3 เทศกาลธรรมดา

บทอ่าน 2ซมอ 7:18-19; 24-29 / มก 4:21-25

เราจะเห็นความสุภาพของกษัตริย์ดาวิด โดยไม่ยึดติดกับความคิดของตนเอง การกระทำของพระองค์เป็นตัวอย่างของคริสตชนทุกคน ในการนมัสการพระเป็นเจ้า ในตอนแรก กษัตริย์ดาวิดยึดเอาความคิดของตัวเองเป็นหลัก ท่านได้เรียกตัวเองว่า “เป็นกษัตริย์” พระองค์พอพระทัยในสถานภาพและอำนาจในฐานะเป็นกษัตริย์หรือไม่? พระองค์คิดว่า จะต้องทำเพื่อพระเป็นเจ้า มากกว่าให้พระเป็นเจ้าทำเพื่อตัวของพระองค์เองใช่หรือไม่? แน่นอน พระองค์มีสิทธิ์ อย่างน้อยก็ในเวลานี้ เราจะพบคำว่า “ข้ารับใช้”แทนคำว่า “กษัตริย์”สามครั้งใน (2ซมอ 7:18-21) เรารู้สึกประหลาดใจหรือไม่? นั่นคือ ชื่อที่พระเป็นเจ้าทรงเรียกกษัตริย์ดาวิด บัดนี้ กษัตริย์ดาวิดได้ยืนต่อหน้าพระเป็นเจ้าด้วยความกลัว เพราะเป็นพระเป็นเจ้าที่มอบสถานภาพให้พระองค์ ให้เป็นกษัตริย์ของอิสราเอล และพระองค์ได้ทรงเตือนผ่านทางประกาศกนาทัน กษัตริย์ดาวิดยอมรับว่า พระองค์เป็นกษัตริย์ของอิสราเอล ที่พระเป็นเจ้าได้ทรงประทานพระพรให้แก่พระองค์ ไม่ใช่เพราะความยิ่งใหญ่ส่วนตัวของพระองค์ เป็นเรื่องประหลาดใจ ที่ความจองหองและการอวดดีทำให้ความคิดของเราผิดเพี้ยนไป จึงไม่ต้องแปลกใจ ที่ความสุภาพถ่อมตน คือ จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง เพื่อจะได้รับปรีชาญาณ (สภษ 11:2;15:33;18:12;22:4;29:13)

บัดนี้ กษัตริย์ดาวิดเริ่มต้นอย่างถูกต้อง พระองค์มองดูตัวเอง ตามสายตาของพระเป็นเจ้า พระองค์ยอมรับความอ่อนแอของตัวเอง พระองค์รู้สึกตกใจกลัวและประหลาดใจ ที่พระเป็นเจ้าทรงเลือกใช้พระองค์ พระองค์ไม่ได้ยิ่งใหญ่ ในฐานะเป็นกษัตริย์ของอิสราเอล แต่ด้วยจิตสำนึกว่า พระเป็นเจ้าทรงใช้พระองค์ในฐานะเป็นข้ารับใช้ของพระองค์ บัดนี้ พระองค์ได้โมทนาคุณและสรรเสริญพระเป็นเจ้า ที่ทำให้พระองค์รู้ว่า พระองค์เป็นใคร จากกิจการที่พระเป็นเจ้าทรงกระทำสิ่งยิ่งใหญ่ ในนามของกษัตริย์ดาวิดและประชากรอิสราเอลในอดีต เพื่อแสดงให้เห็นว่า พระองค์คือพระเจ้าแต่ผู้เดียว และไม่มีพระเจ้าอื่นใด ที่เหมือนพระองค์ พระองค์ คือ พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ตามที่กษัตริย์ดาวิดได้เรียนรู้เกี่ยวกับพระองค์ จากพระองค์เอง.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)