วันอังคารที่ 7 มกราคม 2020 เทศกาลพระคริสตสมภพ

 

 ท่านที่รักทั้งหลาย เราจงรักกัน 

เพราะความรักมาจากพระเจ้า 

และทุกคนที่มีความรัก ย่อมบังเกิดจากพระเจ้า 

และรู้จักพระองค์

ผู้ไม่มีความรัก ย่อมไม่รู้จักพระเจ้า 

เพราะพระเจ้าทรงเป็นความรัก

 

บทอ่านประจำวันอังคารที่ 7 มกราคม 2020

เทศกาลพระคริสตสมภพ

https://youtu.be/VhFeJ7-l97Q

 

https://youtu.be/HTCVvAGdmaA

 

Tell the World of His Love

http://youtu.be/X3ENjD3O8bQ

 

 

วันอังคารที่ 7 มกราคม 2020

เทศกาลพระคริสตสมภพ

อ่าน :

1 ยน4:7-10 

มก6:34-44

 

ความรักของพระเยซูเจ้า แสดงออกในการ take care 

ดูแลคนที่อยู่ด้วย และสอนคนที่คิดจะติดตามพระองค์

ให้รัก โดยปราศจาก “ข้ออ้าง” ในสถานการณ์ที่ยากจะรัก

ให้รู้จัก ลงมือทำ เท่าที่จะทำได้ แล้วภาวนาขอ

พระเจ้าทรงดูแล จัดการในส่วนที่ขาดหาย

 

จดหมายของนักบุญยอห์น ตอกย้ำ 

“เราจงรักกัน เพราะความรักมาจากพระเจ้า”

ความรักอยู่ที่ พระเจ้าเป็นฝ่ายเริ่มรักเราก่อน

ด้วยความรักที่ไม่เปลี่ยนแปลง แสดงออก

ในการมอบ สละสิ่งที่พระองค์รักที่สุด เพื่อมนุษย์

 

หมายเหตุ...

ความรัก ที่ไม่มีการกระทำ 

อาจเป็นคำที่ “เลื่อนลอย”

พลอยนำไปสู่วันของการจากลา

 

(จากบทเทศน์ของคพ.อมรกิจ พรหมภักดี)

 

 

วันอังคารที่ 7 มกราคม 20 เทศกาลพระคริสตสมภพ

บทอ่าน 1ยน 4:7-10 / มก 6:34-44

ดูเหมือนว่า บรรดาสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้าต้องการให้พระองค์ทวีขนมปัง เพื่อเลี้ยงประชาชนที่ได้ติดตามพระองค์ เพราะว่าพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย เพื่อประชาชนที่กำลังหิวโหย พระวาจาของพระเป็นเจ้า เช่นเดียวกับความหิวโหยทางร่างกาย พวกเขาต้องการที่จะให้พระองค์หยุดการเทศนา และส่งประชาชนกลับบ้านแต่พระเยซูเจ้ามิได้ทำตามคำแนะนำของพวกเขา พร้อมกับสั่งพวกเขาว่า “ท่านทั่งหลายจงหาอาหารให้เขากินเถิด” เพราะพระองค์ทรงทราบว่า ไม่เป็นสิ่งถูกต้อง ที่บรรดาสานุศิษย์จะไม่ดับกระหายความหิวโหยของประชาชน ขณะที่หัวใจของพระองค์รู้สึกสงสาร และทรงต้องการที่จะสอนสานุศิษย์ของพระองค์ด้วย เพราะพระองค์ไม่สามารถที่จะส่งพวกเขากลับบ้านไป โดยไม่ได้ดับกระหายความหิวโหยของพวกเขา บรรดาสานุศิษย์จะต้องมีความคิดริเริ่ม และช่วยให้ประชาชนมารู้จักพระเยซูเจ้ามากขึ้น

เราเองก็เคยทำตัวเหมือนบรรดาสานุศิษย์ ที่ส่งพวกประชาชนกลับบ้าน หลังจากที่ได้สั่งสอนพวกเขาแล้ว โดยไม่ได้แสดงความห่วงใยต่อพวกเขาเลย เราควรทำให้พวกเขาประทับใจว่า พวกเขาควรจะกลับมาฟังข่าวสารของเราอีกในอนาคต เราเองก็สามารถทำอัศจรรย์ได้ ถ้าเรามีความคิดริเริ่มพอ และมีความสงสารพวกเขา เราจะไม่เพียงทวีขมมปังและปลา แต่ทำให้พวกเขาเป็นสานุศิษย์ของพระเยซูเจ้า ที่จะหวลกลับมาหาพระองค์อีก

เราต้องจำเสมอว่า ไม่มีอะไรที่จะทำให้หัวใจของคนที่หิวกระหายสงบลงได้ นอกจากพระเป็นเจ้าแต่ผู้เดียว  ท่านเชื่อหรือไม่ว่า นี่คือความจริง? ในอัศจรรย์ที่พระเยซูเจ้าทรงกระทำนั้น มีแต่เรื่องการทวีขนมปังและปลา ที่มีบันทึกไว้ในพระวรสารทั้งสี่ การที่ประชาชนมาห้อมล้อมพระเยซูเจ้า เพราะพวกเขากระหายอยากฟังพระวาจาของพระเป็นเจ้า การทำอัศจรรย์ทวีขนมปังและปลา แสดงให้เห็นว่า เมื่อพระเป็นเจ้าประทานอะไรให้เรา พระองค์ทรงประทานให้เราอย่างมากมาย.

 

(แบ่งปันโดยคพ.เชาวลิต กิจเจริญ)